กเรือน ทุกนางจะต้องผ่านมือพระองค์ในคืนแรกของวันแต่งงานเสียก่อน ทว่าลูกสาวของบ้านที่ชวีฉู่ไปอาศัยอยู่ด้วยนั้นปฏิเสธที่จะทำตามกฎขององค์จักรพรรดิ นางจึงถูกจอมมารสังหาร ชวีฉู่ทนความโกรธไม่ไหวจึงฆ่าจอมมารตนนั้นทิ้งและนั่นทำให้พระองค์กริ้วเป็นอย่างมาก”
“กฎที่ทุกคนต้องปฏิบัติงั้นหรือ…” หลินมู่อวี่เผยสีหน้าฉงนก่อนกล่าว “องค์จักรพรรดิของท่านนั้นแข็งแกร่งถึงขั้นร่วมรักกับหญิงสาวได้ทั้งอาณาจักรเลยรึ?”
“แล้วเหตุใดจึงจะไม่ได้เล่า?”
เต๋อเหวินกล่าวต่อ “พ่อหนุ่ม แดนโกลาหลไม่ได้กว้างใหญ่อย่างที่เจ้าคิดหรอก ข้าจะบอกให้ว่าทั้งอาณาจักรมีคนไม่ถึงสองหมื่นเสียด้วยซ้ำ ว่าแต่เจ้ามาที่แดนโกลาหลนี่ได้อย่างไรกัน?”
“โอ้…ข้าตั้งใจจะเดินทางทะลุมิติเพื่อกลับไปยังโลก ทว่าคงมีอะไรผิดพลาดจึงมาโผล่ที่นี่เสียอย่างนั้น”
“โลก?” เต๋อเหวินเผยสีหน้าประหลาดใจ “ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย เจ้าคงมาจากแดนอื่นจริงๆ ในเมื่ออยู่ที่นี่เจ้าก็ไม่มีอะไรทำ อยากช่วยพวกข้าล่าหนอนโกลาหลดูหรือไม่พ่อหนุ่ม?”
“อืม ก็ได้…”
หลินมู่อวี่ที่ต้องการให้เต๋อเหวินเล่าเรื่องชั้นที่สามของแดนโกลาหลให้ฟังจึงต้องรับบทนักล่าอสูรอย่างเลี่ยงมิได้ อีกทั้งเขาก็เพิ่งมาที่นี่ได้ไม่นานจึงไม่สามารถทำอะไรบุ่มบ่าม เพราะแม้แต่ชวีฉู่ผู้อยู่ในขอบเขตปราชญ์ขั้นแรกก็ยังพ่ายแพ้ต่อพวกปรมาจารย์วิญญาณของดินแดนแห่งนี้ เขาจึงต้องระวังตัวให้มาก มิเช่นนั้นคงตายตกเสียก่อนจะได้ช่วยชวี
