นมู่อวี่ฉวยโอกาสใช้ทักษะชีพจรวิญญาณเพื่ออ่านใจอีกฝ่าย…ดูเหมือนว่ามารโลหิตจะไม่ได้โกหก ชวีฉู่เข้าไปในสถานที่ที่เรียกแดนโกลาหลผ่านรอยแยกมิติจริง
…
หลังจากนั้นไม่นาน ฟ้าร้องและฟ้าผ่าบนท้องฟ้าดูจะรุนแรงมากขึ้น กระแสน้ำวนนับสิบปรากฏขึ้น รอยแยกมิติและเวลาผันแปร มารโลหิตชี้นิ้วไปยังด้านหน้าพร้อมกล่าวว่า “หลุมอากาศที่สามจากด้านซ้ายเป็นแดนโกลาหล มีเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หลินมู่อวี่รีบไปเถิด มิเช่นนั้นจะสายเกินไป”
“แล้วข้าจะกลับมาได้อย่างไร?”
“เจ็ดวันหลังจากนี้ในเวลาเดิม เจ้าต้องไปยังสถานที่ที่เจ้าผ่านไป จากนั้นตัดผ่านรอยแยกมิติเพื่อกลับมายังดินแดนซุ่ยติงอีกครั้ง”
“ยอดเยี่ยม”
หลินมู่อวี่กระโดดพุ่งเข้าใส่หลุมอากาศสีเลือดที่เสมือนลูกศรแหลมคม ทันใดนั้นก็มีพลังแผดเผาของทรายแห่งกาลเวลา มันไหลวนราวกับแรงบิดในรูหนอน ซึ่งทำให้ผู้คนที่ผ่านเข้าไปอึดอัด เขาพลันบังคับควบแน่นพลังสร้างเกราะปราณยุทธ์เพื่อป้องกันร่างกายจากการถูกเผา ขณะเดียวกันก็ตะโกนเรียกในทะเลจิต “มังกรผลึกโลหิตตื่นได้แล้ว”
จากนั้นแสงบนร่างกายถักทอเป็นเส้นอย่างรวดเร็ว “วิ้ง!” ภายในส่วนลึกของทะเลจิต แสงสีทองพลันเปลี่ยนเป็นเกล็ดมังกร ซึ่งเป็นเกล็ดของมังกรผลึกโลหิตที่ปกป้องเจ้านายจากการถูกทรายแห่งกาลเวลาเผา
หลินมู่อวี่แอบยินดี ด้วยวิธีนี้เกราะจะไม่ถูกเผา และไม่ต้องเปลือยกายเมื่อเดินทางไปถึงอีกโลกหนึ่ง
หลังจากลอยวนภายในทรายแห่งกาลเวลาราวห้า
