แห่งจักรวรรดิ…จะมาฆ่าข้าสินะ เหอะ! หลังจากที่ปลิดชีพข้า ท่านมารโลหิตก็จะมีเหตุผลเพียงพอที่จะฆ่าเจ้าเพื่อล้างแค้น!”
“ข้าไม่ฆ่าเจ้าโดยไร้เหตุผลหรอก” หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อย” ไปกันเถิด พาข้าไปหามารโลหิต เขารู้จักข้าดี”
“จะ…เจ้ารู้จักท่านมารโลหิตจริงรึ!?”
“อืม”
อสูรโลหิตพลันลุกขึ้นยืนพร้อมมองมาด้วยดวงตาเป็นประกาย “ท่าน…ท่านคือหลินมู่อวี่”
“รู้จักข้าหรือ?”
“อื้ม!” อสูรโลหิตพยักหน้าพร้อมกล่าวอย่างเคารพ “ท่านมารโลหิตมักกล่าวถึงท่าน ไปกันเถิด ข้าจะพาไปพบเขาเอง”
“ขอบคุณ!”
…
จากนั้นอสูรโลหิตเดินนำหลินมู่อวี่ขึ้นไป มีหมาป่าวาโยที่ดุร้ายปรากฏตัวขึ้นที่ชั้นสอง ซึ่งส่วนใหญ่มีอายุราวห้าพันถึงหกพันปี ไม่รู้ว่ามารโลหิตฉินหงได้รับสัตว์วิญญาณเหล่านี้มาจากที่ใด เมื่อไปถึงชั้นที่สามก็พบกลุ่มวานรบรรพตอายุมากกว่าเจ็ดพันปี และชั้นที่สี่เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์อสูรอายุแปดพันปีราวแปดตัว แต่สัตว์วิญญาณเหล่านี้ไม่ได้เข้ามาทำร้ายหลินมู่อวี่ ดูเหมือนว่าพวกมันจะรู้จักอสูรโลหิตที่มากับเขา
เมื่อมาถึงชั้นที่เจ็ด อสูรโลหิตเคาะประตูเบาๆ พร้อมกล่าวว่า “ท่านมารโลหิต มีแขกมาเจ้าค่ะ”
“ใคร?”
“หลินมู่อวี่”
“โอ้?” มารโลหิตสะดุ้งเล็กน้อย “เหตุใดเจ้าหนุ่มจึงอยู่ที่นี่…ให้เขาเข้ามา!”
“เจ้าค่ะ!”
อสูรโลหิตเปิดประตูเข้าไปพร้อมโค้งคำนับอย่างเคารพ “เชิญท่านหลินเจ้าค่ะ”
หลินมู่อวี่ก้าวเข้าไปและเห็นมารโลหิตที่อยู่ด้านหลัง เขากำลังใช้
