ก็อยู่นี่”
หลินมู่อวี่ว่าพลางยืดแขนบิดขี้เกียจ เขารู้สึกว่าบาดแผลทั่วร่างกายของตนแทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง คงเป็นพลังการรักษาของแท่งโลหะไม่ผิดแน่ เพราะอย่างไรเสียก็ไม่มียารักษาใดที่ทำให้แผลหายเร็วได้เพียงนี้
“เสี่ยวอิน มีข่าวจากพวกอสูรบ้างหรือไม่?”
“ไม่เลย ข้าไม่รู้ว่าเฉียนเฟิงตายตกไปแล้วหรือยัง”
“เขาไม่ตายหรอก” หลินมู่อวี่ยิ้มพลางมองไปยังด้านบนสุดของกระโจม “แม้พลังเจ็ดประทีปของข้าจะไม่สามารถฆ่าเฉียนเฟิงได้ แต่คงพอทำให้เขานอนซมไปได้หลายวัน”
ก่อนหมดสติไป เขาเห็นดวงดาวนับไม่ถ้วนพุ่งใส่ตัวเฉียนเฟิงที่กำลังทุกข์ทรมานอย่างหนัก หากข้ามีพลังศักดิ์สิทธิ์เพียงสักหนึ่งในห้าของราชาเจ็ดประทีปคงสามารถใช้พลังเจ็ดประทีปพลิกดาราได้อย่างสมบูรณ์กว่าในตอนนี้ เช่นนั้นคงอาจทำให้เฉียนเฟิงตายตกไปแล้ว
ฉินอินเม้มริมฝีปากแดงก่อนกล่าวออก “ข้าไม่รู้เลยว่าเหตุร้ายนี้จะจบลงเมื่อใด…ท่านตาแนะนำให้ข้าสร้างกำแพงเหล็กตามแนวแม่น้ำต้าวเจียงเพื่อปกป้องเขตแดนจักรวรรดิซึ่งข้าก็เห็นด้วย งานนี้จะต้องใช้เงินราวห้าร้อยล้านเหรียญทอง”
“อืม ดีแล้วล่ะ”
สายตาของหลินมู่อวี่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า
“อาอวี่ เจ้าคิดอะไรอยู่หรือ?” ฉินอินยิ้มพลางถาม
หลินมู่อวี่ตกอยู่ในความเงียบไปพักหนึ่งก่อนจ้องลึกไปในตาอีกฝ่ายพร้อมกล่าว “ข้าเพียงคิดว่าเมื่อใดกันที่เราจะสามารถตอบโต้พวกปีศาจได้มากกว่านี้ จะได้กลับไปชิงมณฑลหลิงตงและทงเทียนกลับมาเสียที
