ลายร้อยกอง ไม้แต่ละแผ่นน่าจะบรรทุกอสูรเกราะได้ราวสิบตัว ดูจากแผ่นไม้ทั้งหมดนี้คงสามารถขนย้ายเหล่าปีศาจกว่าพันตัวข้ามแม่น้ำได้
หลินมู่อวี่สูดลมหายใจลึก วิธีการโจมตีของเหล่าปีศาจนั้นแสนธรรมดาหากแต่น่าหวั่นใจนัก พวกมันใช้เพียงแผ่นไม้ข้ามแม่น้ำ ไม่ต้องการสมรภูมิเสียด้วยซ้ำ
เป็นไปได้ว่าพวกปีศาจมีฐานก่อสร้างแผ่นไม้อีกหลายแห่ง สังเกตจากป่าไม้ชายฝั่งข้างแม่น้ำที่หายไปกว่าครึ่ง ไม้หลายหมื่นแผ่นจะถูกนำไปต่อกันเพื่อให้ปีศาจนับแสนข้ามแม่น้ำมา เมื่อถึงเวลานั้นผู้ใดจะหยุดมันได้?
“ตึกตัก ตึกตัก” ขณะเห็นภาพตรงหน้า หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง แรงงานมนุษย์ทุกคนมีอสูรเกราะคอยยืนคุมงานอยู่ด้านหลัง พวกเขาต้องทำงานเพื่อมีชีวิตรอด ไม่ผิดจากที่เหล่าปีศาจระดับสูงเคยกล่าวไว้ พวกมันจะไว้ชีวิตกองทหารหยางเว่ยตราบเท่าที่ยอมเป็นทาสรับใช้ หากกองทัพจักรวรรดิพ่ายแพ้ในครั้งนี้ ตัวเขาเองจะสามารถรอดพ้นจากสภาพเช่นนี้ได้งั้นหรือ?
เหล่าปีศาจบังคับใช้ปัญญาของมนุษย์เพื่อเล่นงานมนุษยชาติเสียเอง
…
หลินมู่อวี่ทิ้งศพเหล่าอสูรเกราะลงแม่น้ำต้าวเจียงเพื่อทำลายหลักฐานและตัดสินใจกลับเมือง ฉินเหยียนและเว่ยโฉวก็ยังคงรออยู่ที่ชายฝั่งแม้ผ่านไปสองชั่วโมง
“พี่ใหญ่กลับมาแล้ว”
ฉินเหยียนรีบเข้าไปหาทันที
ขณะที่หลินมู่อวี่ค่อยๆ ปีนขึ้นฝั่ง พลังปราณยุทธ์พลันหมุนเวียนรอบกายสลัดหยดน้ำที่เกาะเสื้อผ้าออกไปจดหมด เขากล่าวพลางเช็ดน้ำออกจากไปใบหน
