งอาจยิ่งนัก เจตจำนงของข้าถือเป็นประกาศิต ตราบใดที่ยังอยู่บนบัลลังก์…ข้าถือเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิฉิน! ถังหลาน เหตุใดจึงปล่อยคนของท่านต่อปากต่อคำกับจักรพรรดินีโดยไม่สำนึกที่ต่ำที่สูงเช่นนี้?!”
ถังหลานตกตะลึง เขาไม่คาดคิดว่าฉินอินจะกล่าวเช่นนี้ ก่อนจะรีบคุกเข่าลงพร้อมเหล่าข้าราชบริพาร
ขณะเดียวกันหลินมู่อวี่มองไปยังถังหลาน ถังลู่ และคนอื่นๆ ด้วยสายตาเย็นชา “สิ่งที่พวกเจ้าต้องการคือการสังหารข้าอย่างนั้นหรือ? หากข้าสามารถพิสูจน์สายเลือดได้ พวกเจ้าจะเลิกวุ่นวายกับข้าไหม? แล้วพวกเจ้ารู้บ้างหรือไม่ว่าขณะนี้มีผู้คนมากมายกำลังถูกเผ่าปีศาจสังหารในมณฑลหลิงตง?”
ความโกรธยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากก้นบึ้งของหัวใจ ขณะที่ปราณยุทธ์หลั่งไหลปกคลุมร่างกายจนทำให้ผู้คนรอบบริเวณถอยหนี
แสงสีทองพุ่งออกจากพื้นดิน มันไม่ใช่น้ำเต้าทองอย่างที่ควรเป็น…แต่เป็นโซ่เทวะ! ไม่นานโซ่เทวะทั้งแปดชั้นก็ส่องประกายอย่างสง่างามรอบกายหลินมู่อวี่ พลังงานสีทองระเบิดออกรุนแรงจนทำให้ผู้คนไม่สามารถลืมตาขึ้น
“ซะ…โซ่เทวะ…” หัวใจถังหลานสั่นสะท้าน
ขณะที่เฟิงจี้สิงเบิกตากว้าง “โซ่เทวะ…อาอวี่ครอบครองโซ่เทวะได้อย่างไร?”
ส่วนด้านซูมู่หยุนขมวดคิ้ว “โซ่เทวะ…วิญญาณยุทธ์พิเศษประจำสายเลือดราชวงศ์ฉิน…”
…
หลินมู่อวี่มองทุกคนด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะค่อยๆ เรียกวิญญาณยุทธ์โซ่เทวะเข้าสู่ร่างกาย “ครานี้ข้าเป็นคนจากราชวงศ์ฉินแล้วหรือยัง?”
เขาพลันชักก