งเย็นชา “จักรวรรดิฉินของเราคงไม่ยอมหักหลังแน่ ให้พวกมันยอมแพ้และกลับจักรวรรดิอี้เหอไปเสีย พวกมันคงรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น”
“ก็จริงขอรับ” ซูเหวินเทียนยิ้มพลันกล่าวต่อ “ข้าน้อยเพียงต้องการหลอกล่อให้พวกมันยอมแพ้ ส่วนเรื่องข้อตกลงนั้นให้ขึ้นอยู่กับองค์จักรพรรดินีเป็นผู้ตัดสินพระทัย ในเมืองคงเหลือเสบียงน้อยเต็มทีแล้ว พวกมันคงยื้ออยู่ได้อีกไม่นาน”
“ดีมาก!” หมินยวี่หลินพยักหน้าพลางกล่าว “ตามที่เจ้าว่า ส่งคนไปเจรจา!”
“ขอรับ!”
หลินมู่อวี่รู้สึกหวั่นใจ ถึงอย่างไรเสียทหารกว่าหมื่นนายในเมืองคงต้องถูกกำจัดแน่นอน
…
ตกดึกประตูเมืองตงฉวงถูกเปิด แม่ทัพอวี้ฉือหลินนำทัพทหารคุ้มกันออกมาจากเมือง ในมือถือตราผู้ว่าเมืองตงฉวงอยู่ เดิมทีเขาเป็นทหารของจักรวรรดิฉิน ทว่าแปรพักตร์ไปอยู่กับอี้เหอ กระทั่งได้กลับมาอีกครา สายตาของทุกคนมองเขาไม่ต่างจากกบฏคนหนึ่ง
หมินยวี่หลินลงจากม้าก่อนเดินเข้าไปรับตราผู้ว่ามาจากอวี้ฉือหลิน พลันกล่าวอย่างเย็นชา “แม่ทัพอวี้ฉือ ตระกูลของเจ้าได้พิทักษ์มณฑลเทียนชู่จากรุ่นสู่รุ่น เหตุใดเจ้าจึงยอมจำนนต่อพวกกบฏจักรวรรดิอี้เหอเช่นนี้?”
“ข้า…” อวี้ฉือหลินอึกอักหน้าซีด
หมินยวี่หลินสะบัดแขนออกคำสั่ง “ทหาร! ปลดอาวุธของพวกอี้เหอออกให้หมด!”
“ขอรับ!” กองทัพม้าวิ่งเข้าไปในเมืองตามคำสั่งทันที
หลินมู่อวี่เข้าไปในเมืองตงฉวงในฐานะผู้ติดตามพร้อมด้วยทัพเสบียง แม้เมืองตงฉวงจะเป็นเมืองเล็กทว่ามีสิ่
