มากที่สุด?”
หลินมู่อวี่ตกตะลึง ฌานสัมผัสจมลงสู่ทะเลจิตอีกครั้งและตอบว่า “หากจักรวรริถูกทำลาย ข้าจะทำทุกวิถีทางเพื่อสร้างจักรวรรดิใหม่ ทว่าหากจักรวรรดิยังคงอยู่ ข้าจะช่วยเสี่ยวอินกำจัดจักรวรรดิอี้เหอ อีกทั้งลั่วหลานสังหารท่านปู่เหล่ยหง…หนี้แค้นนี้จะต้องถูกชำระ…”
“ราชันสวรรค์จะท้าทายทวยเทพรึ?” ราชาปีศาจเจ็ดประทีปอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
“มิได้หรือ? ข้าเพียงต้องฝึกฝนอย่างช้าๆ” หลินมู่อวี่เอ่ยเสียงแผ่วเบา
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปกล่าว “ร่างกายของเจ้าบอบบางเกินไป อีกทั้งยังไม่สามารถดูดซับพลังเจ็ดประทีปได้อย่างเต็มที่ หากเจ้าและลั่วหลานมีพลังศักดิ์สิทธิ์อยู่ในระดับเท่ากัน เพียงหนึ่งประทีปก็เพียงพอที่จะสังหารเขาได้ โอ้! กระนั้นข้าก็ลืมไป…ร่างกายโง่ๆ ของเจ้าไม่สามารถรองรับพลังดวงดาราขณะนี้ นับประสาอะไรกับการฝึกฝนพลังเจ็ดประทีป”
“ราชาปีศาจ พลังเจ็ดประทีปแข็งแกร่งเพียงนั้นเลยหรือ?” หลินมู่อวี่ถาม
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปหัวเราะ “ล้อข้าเล่นหรือ? แก่นแท้พลังเจ็ดประทีปนั้นทรงพลังมาก อีกทั้งยังเป็นความภาคภูมิใจของข้ามากที่สุดในการสร้างวิทยายุทธ์นี้ทั้งชีวิตด้วยตนเอง”
“เช่นนั้นข้าจะมีโอกาสเป็นผู้เชี่ยวชาญการใช้พลังเจ็ดประทีปหรือไม่?”
“ขึ้นอยู่กับว่าเมื่อเจ้าลืมตาและมองไปยังดวงดารา บางทีร่างกายของเจ้าอาจดูดซับพลังจากดวงดาวได้เล็กน้อย ทุกสิ่งเกิดขึ้นได้เสมอ”
“ราชาปีศาจเจ็ดประทีป เจ้าจะออกจากร่างข้าไปเมื่อใด?” หล