ินมู่อวี่ถาม
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปตกใจ เขายืนนิ่งอยู่ในทุ่งจิตวิญญาณเหม่อมองขึ้นท้องฟ้าและถอนหายใจเบาๆ “แท้จริงแล้ว…พลังศักดิ์สิทธิ์ของข้าได้รับการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ ข้าสามารถออกไปได้ทุกเมื่อ ทว่าข้าจะอยู่ที่นี่กระทั่งร่างกายของเจ้าได้รับการฟื้นฟูและสามารถออกไปต่อสู้เพื่อจักรวรรดิ ส่วนข้าจะกลับสู่สรวงสวรรค์ จากนั้นเราสองไม่มีหนี้ติดค้างกันอีกต่อไป…”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “อืม ขอบคุณมาก”
ยามค่ำคืน มีแสงเรืองรองส่องสว่างจากผลึกน้ำแข็ง ด้านในผลึกสามารถมองเห็นเงาจางๆ ของมนุษย์พร้อมลำแสงลึกลับเปล่งประกายราวกับดาวตกในคืนที่มืดมิด
…
หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือนเต็ม ในที่สุดความอุตสาหะของหลินมู่อวี่ก็เริ่มแสดงผล เปลือกตาสั่นเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้นภายใต้แสงดาว
เมื่อเห็นแสงสว่างหลินมู่อวี่รู้สึกตื่นเต้นมาก ร่างของเขานอนหงายหันหน้าไปยังท้องฟ้า พลังดวงดาราพลันหลั่งไหลเข้ามาอย่างมิอาจพรรณนา แม้ร่างกายจะถูกกักขังไว้ในผลึกมังกรและไม่สามารถขยับเขยื้อน ทว่าหลินมู่อวี่ก็รู้สึกได้ถึงพลังที่ว่ายผ่านเส้นเลือดอย่างเชื่องช้า เป็นเพราะหลังจากหัวใจถูกทำลาย ทำให้เลือดในร่างกายหยุดไหล
“ไม่เลว…”
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปหัวเราะในทะเลจิต “ขั้นตอนแรกในการสัมผัสพลังดวงดาวเสร็จสิ้น ดวงดาวในจักรวาลประกอบไปด้วยพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าพลังจากสวรรค์และโลก ทำให้เจ้าฟื้นฟูร่างกายได้เร็วยิ่งขึ้น อย่าลืมดูดซับพลังจากสายลม และน้ำค้างด้ว
