ยไปอีกหมื่นก้าว สมมุติว่าในท้ายที่สุดธาตุดินเฉินถูกพลิกกลับจริง,ตะเกียงดับแสงถูกจงกวงพิสูจน์ได้, ทว่าเพียงลวี่หยางมิอาจพิสูจน์เพลิงบนสวรรค์, การขาดตำแหน่งผลสูงสุดหนึ่งตำแหน่งก็คือการลดศัตรูผู้ยิ่งใหญ่หนึ่งตน รอจนเหล่าเจินจวินหวนคืนโลก ตนก็สามารถวางแผนใหม่ได้
ทว่า ความคิดนั้นงดงาม แต่จะทำได้เช่นไร?
ปฏิเสธมิได้เลยว่า ลวี่หยางหยั่งคาดสถานะของ【อั้งเซียว】ได้อย่างแม่นยำ เวลานี้เขาแทบมิหลงเหลือเรี่ยวแรงใด ๆ ที่จะแทรกสอดโลกปัจจุบันอีกแล้ว
ดังนั้นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ก็คืออาศัยแรงภายนอก
เพียงหนึ่งความคิดผุดขึ้น 【อั้งเซียว】ก็พลันหันไปทางมู่ฉางเซิง อ้าปากเหมือนจะเอ่ยบางสิ่ง ทว่าวินาทีถัดมา เสียงระเบิดก็ดังลั่น
“ปัง!”
เซียวสือเยี่ยระเบิดสลาย
พูดให้ถูก คือร่างจำแลงของเซียวสือเยี่ยที่ลวี่หยางใช้พลังผลมรรคผลบีบสร้างขึ้นมา ขณะ【อั้งเซียว】กำลังจะเอ่ยปาก เขาก็ตัดขาดเสียโดยไม่ลังเล
เหตุผลนั้นง่ายดายสัญชาตญาณเตือนข้าว่าไม่ถูกต้อง!
【อั้งเซียว】…สัตว์เดรัจฉานเฒ่านี้ต้องมีเล่ห์กลแอบแฝงแน่!
ลวี่หยางรีบขยับมือกำหนดมุทรา แสงเรืองรองที่แปรจากรากมังกรขดไหลพร่างพรายที่ปลายนิ้ว ขับไล่เคราะห์ร้ายและภัยอันตราย บวกกับความอัศจรรย์ในการสัมผัสถึงโชคและเคราะห์ของ[การณ์รุ่งโรย]
สองสิ่งผนวกเข้าด้วยกัน ทำให้ลวี่หยางมีความไวต่อภัยคุกคามอย่างหาที่เปรียบมิได้
หากเป็นเมื่อก่อน 【อั้งเซียว】ยังพออาศัย【อุปสรรคแห่งญาณรู้】ปิดบังการห