บทที่ 519 แผนการของอั้งเซียว
เซียวสือเยี่ยรู้สึกว่าโชคชะตาของตนพักนี้ประหลาดนัก
นับแต่เข้าสู่ในนิกายศักดิ์สิทธิ์มาก็หลายปีแล้ว เดิมทีเมื่อแรกเริ่ม โชควาสนากลับล้นเหลือ โอกาสต่าง ๆ ประดังเข้ามา ห้ามปรามมิได้
ช่างนับได้ว่าเป็นโชคดีเทียมฟ้าโดยแท้
แต่จู่ๆวันหนึ่ง โชคดีก็หมดไป
นับแต่นั้น ฐานะของเขาก็พลันผกผันราวกับต้องชดใช้บุญวาสนาที่เคยมีมาก่อน โชคร้ายหลากสิ่งหลั่งไหลเข้ามา
ผลก็คือ สิ่งที่เคยได้มาด้วยโชควาสนา ล้วนคืนกลับไปหมด แถมยังเสียเพิ่มอีกมาก จนถึงตอนนี้เขาก็ยังเป็นเพียงศิษย์ธรรมดาในนิกายศักดิ์สิทธิ์ ใช้ชีวิตทุกวันจ่ายหนี้ถ้ำบำเพ็ญ ปลูกพืชวิญญาณให้ศิษย์พี่ เลี้ยงสัตว์วิญญาณ เป็นวิถีของ “บุคลากรมาตรฐานแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์” อย่างแท้จริง
เดิมทีเซียวสือเยี่ยก็ทำใจยอมรับแล้ว
ทว่าราวเดือนเศษที่ผ่านมา เขากลับพบว่าฐานะของตนอีกครั้งหนึ่งมีความเปลี่ยนแปลง โชคดีที่หายไปแต่ก่อน ดูเหมือนจะหวนกลับคืนมาแล้ว
โชควาสนาครั้งแรกก็คือสวนสุขนิรันดร์
‘ต้องขอบคุณสวนสุขนิรันดร์ ข้าไม่เพียงก้าวข้ามคอขวดขั้นรวมลมปราณระดับหก สำเร็จเลื่อนสู่ขั้นปลาย ยังได้เรียนคาถาที่ทรงพลังมิใช่น้อย’
เซียวสือเยี่ยก็เคยอ่านนิยายมาก่อน
พวกอำนาจลึกลับที่ซ่อนเร้นเช่นนี้ เบื้องหลังย่อมต้องมีภูมิหลังใหญ่โตมหึมา และเมื่อได้อยู่ในนั้น อนาคตของตนก็ย่อมกว้างไกล
แน่นอน ย่อมมีความเสี่ยงเช่นกัน
‘ในนิยายก็ว่าไว้ อำนาจลึกลับเช่นนี้ล้วนมีก
