ฎเกณฑ์เข้มงวด สวนสุขนิรันดร์ก็เช่นเดียวกัน ไม่อนุญาตให้เราเปิดเผยสิ่งใดที่เกี่ยวพัน’
หากเปิดเผย ก็ถูกกำจัดในทันที
เซียวสือเยี่ยหาได้สงสัยไม่ เพราะเขาเห็นมากับตา ศิษย์นิกายศักดิ์สิทธิ์ผู้หนึ่งที่เข้าร่วมสวนสุขนิรันดร์พยายามจะแจ้งแก่อาวุโสในนิกายถึงอำนาจลึกลับนี้
แล้วเขาก็ตาย
หาได้มีวี่แววล่วงหน้า พี่ศิษย์ระดับขั้นรวมลมปราณสมบูรณ์กลับไม่อาจหยุดยั้งได้ ได้แต่เบิ่งตามองร่างอีกฝ่ายแตกสลายคล้ายเงาฟองสบู่
นับแต่นั้น เซียวสือเยี่ยก็มีแต่ความยำเกรงต่อสวนสุขนิรันดร์
จากนั้นเขาก็พบโชควาสนาครั้งที่สอง:【อั้งเซียว】
วันหนึ่งยามฟ้าแจ่มใส เซียวสือเยี่ยออกเดินทางตระเวน ทว่ากลับมีอีกฝ่ายพุ่งชนเข้ากับตน จากนั้นก็บังคับเข้าสิงกายอย่างฉับพลัน
‘เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ชื่อข้า เพียงทำตามที่ข้าสั่ง ข้ารับประกันว่าเจ้าจะก้าวถึงขั้นรวมลมปราณสมบูรณ์ อนาคตต่อให้ก้าวสู่การวางรากฐานก็ยังมีหวัง!’
ก็อย่างที่ว่า เซียวสือเยี่ยอ่านนิยายมามาก สิ่งนี้มิใช่แบบแผน “ท่านปู่เซียน” มาตรฐานดอกหรือ? โชคดีของตนกลับคืนมาจริง ๆ แล้ว อำนาจลึกลับ กับ ท่านปู่เซียน โชควาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสองสิ่งในนิยาย ล้วนมาปรนนิบัติข้าเพียงคนเดียว บุญวาสนานี้จะเล็กได้อย่างไร
เขาถึงกับวาดแผนการณ์ไว้แล้ว
‘รอให้เราพึ่งอำนาจลึกลับบำเพ็ญจนแข็งแกร่งก่อน แล้วจึงช่วยท่านปู่เซียนให้ฟื้นคืน จากนั้นก็อาศัยมือท่านปู่เซียนช่วยให้เราหลุดพ้นจากอำนาจลึกลับอีกชั้น
