บทที่ 520 ความรู้ต้องห้าม สุดจะป้องกัน!
นับแต่ลวี่หยางสถาปนาราชวงศ์เทียม ครองอำนาจเจียงตง 【อั้งเซียว】ก็รู้แน่ว่าเวลาที่ธาตุดินเฉินจะถูกพลิกกลับเข้ามาใกล้ทุกที
แต่เขาเองก็แลเห็นจุดสำคัญบางประการ
ว่ากันว่าพลิกกลับธาตุดินเฉิน ทว่ามีเงื่อนไขตายตัวอยู่ข้อหนึ่ง เขาจำต้องแสวงหาโอสถทองคำให้สำเร็จก่อน หรือไม่ก็หลังพลิกธาตุดินเฉินแล้วต้องเข้าสู่การแสวงหาโดยฉับพลัน
เพราะเมื่อใดธาตุดินเฉินถูกพลิกกลับ จงกวงย่อมเร่งพิสูจน์ตำแหน่งมรรคผลในทันที
หากในสถานการณ์นั้น ลวี่หยางก้าวขึ้นพิสูจน์โอสถทองคำพร้อมกัน จงกวงก็จะกลายเป็นพันธมิตรมั่นคงที่สุด ผลลัพธ์ย่อมเป็นที่ยินดีต่อทุกฝ่าย
แต่หากถึงเวลานั้น ลวี่หยางกลับไม่อาจแสวงหาได้เล่า?
เมื่อครานั้น จงกวงขึ้นเป็นเจินจวิน ส่วนเขายังไม่สำเร็จ สถานการณ์ย่อมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ใครเล่าจะกล้ารับประกันว่า จงกวงผู้กลายเป็นเจินจวินแล้วจะไม่หันข้างกลายเป็นศัตรู?
เว้นเสียแต่ลวี่หยางจะยอมวางใจ “คุณธรรม” ของผู้ฝึกตนแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์
มิฉะนั้นแล้ว เขาย่อมไม่มีทางปล่อยให้จงกวงแสวงหาโอสถทองคำขึ้นนำไปก่อน ดีที่สุดคือตนต้องแสวงหาก่อน แล้วจึงช่วยเหลือให้จงกวงแสวงหา หรืออย่างน้อยที่สุดก็ต้องแสวงหาพร้อมกันทั้งสองฝ่าย
เมื่อเป็นเช่นนี้ คำตอบก็ชัดเจนแล้ว
ตราบใดที่ข้าสามารถขวางเจ้ามังกรปีศาจมิให้แสวงหา ตัดเส้นทางของมันได้ตะเกียงดับแสงก็ไร้ภัยอันตราย ภายหลังจัดการย่อมง่ายกว่ามาก
ถอ
