บทที่ 518 สวนสุขนิรันดร์
สวนสุขนิรันดร์มีรูปลักษณ์เช่นใดกันแน่?
อาศัยหลักฐานที่บรรพชนถิงโยวทิ้งไว้ ลวี่หยางก็เชื่อมโยงถึงสถานที่ลี้ลับแห่งหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว ที่แห่งนี้ดูราวกับมีบ้างไร้บ้าง คล้ายคลึงกับความมายา ทว่ากลับดำรงอยู่จริงอย่างแน่นอน
ความจริงแล้ว มนุษย์ไม่อาจจินตนาการสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
แม้แต่พรสวรรค์สูงส่งเช่นบรรพชนถิงโยวก็ไม่อาจพ้นไปได้ ดังนั้นสวนสุขนิรันดร์ที่เขาสร้างขึ้นจึงอ้างอิงจากสิ่งที่ตนสัมผัสมากที่สุด
ธงหมื่นวิญญาณ
สายตาลวี่หยางทอดมองไป เห็นว่าสวนสุขนิรันดร์ที่แท้จริงแล้วก็คือกล่องดำยักษ์มหึมา ภายในมีโลงศพสีดำจำนวนมากมายมหาศาล แต่ละโลงต่างนอนเรียงรายด้วยเหล่าผู้บำเพ็ญ สีหน้าบ้างแย้มยิ้ม บ้างบิดเบี้ยวด้วยความทุกข์ทรมาน บ้างก็ว่างเปล่าดุจซากหุ่น ปรากฏสรรพสภาพแห่งมนุษย์ทั้งมวลครบถ้วน
“ให้ตายเถอะ…”
ลวี่หยางกะพริบตา พลันอาศัยสิทธิสูงสุดของสวนสุขนิรันดร์ที่บรรพชนถิงโยวมอบให้ จึงรวบรวมข้อมูลทั้งหมดในสถานที่นี้มาไว้ในใจได้อย่างฉับพลัน
ก่อนอื่นคือ ตัวตนของสวนสุขนิรันดร์เอง
“แก่นแท้ ของสถานที่ลี้ลับแห่งนี้ คล้ายกับสวรรค์ไร้กังวลอย่างยิ่ง ใช้ความผันแปรระหว่างความจริงและความมายาได้ถึงที่สุด ตั้งอยู่ตรงเส้นแบ่งระหว่างการดำรงอยู่กับการไม่ดำรงอยู่”
“ส่วนผู้ที่ถูกสวนสุขนิรันดร์รับเข้าไปนั้น นอกจากผู้นำและผู้มีอำนาจในตระกูลน้อยใหญ่แห่งเจียงหนานแล้ว ยังมีสามัญชนและศิษย์ขั้นรว
