นมีบุตรชายสามคน พี่ใหญ่คือพ่อของถังเสี่ยวซีที่ตายไปแล้ว คนที่สองคือถังจินซึ่งมีลูกสามคนคือถังปินที่ถูกฆ่าโดยหลินมู่อวี่ในป่าล่ามังกร คนรองคือถังลู่ และลูกสาวคนสุดท้องถังเว่ย
ถังลู่ในชุดเกราะสีเงินเมืองเห็นถังเสี่ยวซีก็ลงจากม้า “เสี่ยวซี เปิดประตูเมือง กองทัพของท่านปู่ใกล้มาถึงแล้ว เจ้ารอสิ่งใดอยู่?”
ถังเสี่ยวซีก้าวออกมาจากกำแพงเมือง “โปรดกลับไปบอกท่านปู่ว่าเมืองหลันเยี่ยนเพิ่งได้รับการสูญเสียจากสงคราม ยังไม่พร้อมจะต้อนรับกองทัพใหญ่ ให้ท่านปู่ตั้งค่ายรออยู่นอกเมืองไปก่อน”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไรเสี่ยวซี?” ถังลู่ขมวดคิ้วถาม
“น่ารำคาญจริง”
ถังเสี่ยวซียิ้มมุมปาก “ท่านพี่รอง เห็นหรือไม่ว่าสองข้างทางนอกกำแพงเมืองนั่นคือสิ่งใด?”
ถังลู่หัวเราะก่อนจะตอบอย่างใจเย็น “กองศพอย่างไรเล่า?”
ถังเสี่ยวซียิ้ม “ในเมื่อท่านพี่รองรู้ว่าพวกเขาคือศพ เช่นนั้นก็คงพอจะรู้ใช่หรือไม่เจ้าคะว่าเหตุใดพวกเขาจึงลงเอยเช่นนั้น? ใช่…เพราะกองทัพเมืองชีไห่มาช้าเกินไปอย่างไรเล่า หากกองทัพสองแสนของชีไห่มาทันเวลา…พวกเขาคงไม่ต้องตายเช่นนี้ ท่านฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน ท่านฉินเหลยและมู่มู่เองก็คงมีชีวิตอยู่”
“เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอันใดอยู่?”
ถังลู่กล่าวด้วยแววตาเคร่งขรึม “เมืองชีไห่คือต้นกำเนิดของตระกูลถัง หากเราต่อต้านจักรวรรดิอี้เหอที่ทรงพลังนั่นก็คงไม่ต่างจากเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง เปิดประตูเมืองเสียเสี่ยวซี มิเช่นนั้นข้าจะ…”
“จะ
