ประจำตระกูลฉิน และเป็นที่ตั้งของกองทัพองครักษ์!
ภายในกระโจมใหญ่ของกองทัพองครักษ์ เฟิงจี้สิงนะ่งนิ่งพร้อมสีหน้าเศร้าหมอง…
กระนั้นการมีกองกำลังทหารแห่งจักรวรรดิสามหมื่นนายก็ไม่สามารถต้านทานการล่มสลายของจักรวรรดิได้
หลัวเลี่ยเปิดประตูกระโจมเดินเข้ามา “ผู้บัญชาการ พะ…พวกมันตั้งค่ายห่างออกไปสิบไมล์ หลงเซียนหลินเป็นผู้นำทัพด้วยตนเองและเป็นกองทหารที่แข็งแกร่งมาก…”
“มีจำนวนเท่าใด?” เฟิงจี้สิงเงยหน้ามอง
หลัวเลี่ยประสานหมัดและกล่าวว่า “กองกำลังทั้งสิ้นสามแสนนายขอรับ”
หัวใจเฟิงจี้สิงเย็นยะเยือกและพึมพำ “มีข่าวอื่นอีกหรือไม่?”
หลัวเลี่ยกล่าว “ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนและฉินเหล่ยเสียชีวิตในสนามรบ อีกทั้ง…เช้าวันนี้ได้รับข่าวว่าท่านหลินมู่อวี่…”
“เกิดอะไรขึ้นกับอาอวี่?” ร่างกายเฟิงจี้สิงสั่นสะท้าน
“ท่านหลินมู่อวี่ถูกลั่วหลานฆ่าเมื่อสามวันก่อน และทำลายตัวเองที่ประตูทิศใต้ของเมืองหลันเยี่ยน มีหลายคนเห็นว่าร่างของเขาถูกแช่ในผลึกน้ำแข็งสีแดง”
“อาอวี่…” เฟิงจี้สิงพึมพำพร้อมทุบกำปั้นลงบนโต๊ะ หยาดน้ำตาร่วงหล่นลงบนกองเอกสาร เขาไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้น
หลัวเลี่ยกล่าวต่อ “และหลงเซียนหลินต้องการพบท่านขอรับ”
“ไม่” เฟิงจี้สิงยังคงก้มศีรษะ “ส่งกองทัพทั้งหมดออกไปตายให้สมเกียรติ ดีกว่าอยู่อย่างเสียศักดิ์ศรี จงเตรียมพร้อมต่อสู้!”
“ขอรับ!”
หลัวเลี่ยต้องการพูดบางสิ่ง แต่ก็หยุดไป หลังจากครุ่นคิดไม่นานก็พูดว่า “ท่านผู้บัญชาการ
