ากข้าให้เข้าถล่มเมืองนี้ใช่หรือไม่?”
“เจ้า!”
สี่กงฝานโกรธจัดพลันชักดาบออกมา “จื่อเย่า! เจ็ดแม่ทัพเทพแห่งจักรวรรดิอย่างเจ้าคิดจะก่อกบฏรึ?”
“ก่อกบฏ?”
จื่อเย่าหัวเราะ “ข้าคือผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า เพื่อให้ครองใจผู้คนต่างหากเล่า…ว่าด้วยเรื่องจักรพรรดิฉินจิ้นของเจ้าที่ไม่รู้แม้กระทั่งวิธีปกครองอาณาจักรใดนอกจากบทกวีและอาหาร จักรพรรดิเช่นนี้เหมาะสมแล้วหรือที่จะปกครองจักรวรรดิ? สี่กงฝาน…เจ้าจงฟังข้า ตอนนี้ทั้งสี่มณฑลหลักแห่งหลิงหนานได้ทำสนธิสัญญาพันธมิตรเพื่อล้มล้างสถาบันกษัตริย์และสร้างประเทศขึ้นใหม่ โดยไม่มีราชวงศ์เป็นใหญ่…มีเพียงความเท่าเทียมและความกรุณาของประชาชนเท่านั้น แม้เจ้าจะเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ เจ้าก็กลายเป็นคนสำคัญได้หากยอมเข้าร่วมเป็นพันธมิตรในฐานะเจ้าเมืองห้าหุบเขา มิเช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าใจร้าย”
“ตายเสียเถิด!”
สี่กงฝานตวัดดาบฟัน ทว่าขณะที่ปลายดาบกำลังจะฟันถูกคอของจื่อเย่า ทั้งร่างของสี่กงฝานก็นิ่งอึ้งไม่สามารถขยับได้ คลื่นอากาศที่มองไม่เห็นกระจายไปทั่ว! ด้านหลังจื่อเย่าปรากฏร่างชายสองคนในชุดคลุมสีดำกำลังยิ้มกริ่มกันอยู่ ทั้งคู่เป็นยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์!
“นี่คือโทษของการดื้อรั้น”
จื่อเย่าระเบิดเสียงหัวเราะก่อนจะชักดาบที่เอวฟันหัวสี่กงฝานหลุดจากบ่า!
กลุ่มแม่ทัพที่อยู่ด้านหลังต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น!
จื่อเย่าหยิบศรีษะสี่กงฝานขึ้นมาพลางตะโกนลั่น “ขี้ข้าจักรวรรดิทุ
