“หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ข้าไม่ได้คิดเรื่องผู้หญิงเลยสักนิด…”
“เจ้าโง่ ข้าอยู่ในทะเลจิตเจ้า คิดว่าข้าไม่รู้หรือ?” ราชาปีศาจหัวเราะอย่างขบขัน “เจ้าไก่อ่อน ข้ารู้ว่าในใจเจ้ามีแต่องค์หญิงอินผู้เลอโฉม ซึ่งก็สวยจริงๆ นั่นแหละ หลายพันปีมานี้ข้าไม่ได้พบเห็นผู้ใดงดงามเช่นนางมาก่อน หากข้าเป็นเจ้า…ข้าจะย่องเข้าไปในตำหนักเจ๋อเทียนและหลับนอนกับนางเสียระหว่างที่จักรพรรดิไม่อยู่ ฮ่าๆๆ”
หลินมู่อวี่จ้องหน้าราชาปีศาจและกล่าวอย่างเอาเรื่อง “เพราะแบบนี้เจ้าถึงถูกเรียกว่าปีศาจที่ทุกคนรังเกียจ!”
“ฮ่าๆ เจ้าไม่ต้องเรียกข้าว่าอาจารย์ก็ได้ แต่มีศิษย์ที่ไหนกล้ากล่าวหาอาจารย์ตัวเองเช่นนี้? รู้อย่างนี้ข้าน่าจะสอนเจ็ดประทีปพลิกดาราแบบผิดๆ ให้เจ้าเสีย เจ้าจะได้ใช้มันทำลายโลกอันน่าสมเพชของเจ้าทิ้ง ฮ่าๆๆ”
หลินมู่อวี่รู้สึกไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก “อย่ามาขู่ข้า เอาเถิด…ราชาปีศาจ ข้ารู้สึกกระสับกระส่ายในช่วงหลายวันมานี้ ไม่รู้เป็นอะไร หรือจะมีลางไม่ดีเกิดขึ้นกันแน่?”
ราชาปีศาจคลี่ยิ้ม “ลางร้ายอย่างนั้นหรือ? อย่าลืมสิว่าเจ้ามีพลังเทพของข้าอยู่ในตัว หากเจ้ารู้สึกกระวนกระวายแน่นอนว่ามันย่อมเป็นมากกว่าลางร้ายธรรมดา มันต้องมีบางสิ่งเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”
“พลังของเจ้าแข็งแกร่งกว่าที่ข้าได้รับมา เจ้าอาจบอกข้าได้…บางอย่างที่จะเกิดขึ้นคืออะไร?”
“ไม่ ข้าไม่สนใจเรื่องวุ่นวายหรอก แผ่นดินนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้า ข้าหาได้สนใจไม่ว่าใครจ
