ค์หญิงซี ข้าคงมิบังอาจขัดพระองค์ได้ เพราะสิ่งที่ข้าใฝ่ฝันคือการได้เฝ้ารับใช้จักรพรรดิจนกว่าพระองค์จะตายนั่นล่ะ!”
“สิ่งที่ใฝ่ฝันอย่างนั้นรึ”
หลินมู่อวี่หัวเราะก่อนจะกล่าวอย่างนับถือ “ข้าเจอองค์หญิงซีแล้ว ท่านเสินโหวกลับไปเสียเถิด ข้าจะพานางกลับเมืองหลันเยี่ยนอย่างปลอดภัยเอง”
“หามิได้ ไหนๆ ข้าก็มาถึงที่นี่แล้ว…เหตุใดจึงไม่ให้เราช่วยคุ้มกันและกลับเมืองไปพร้อมกันเล่า?” เจิ้งอีฝานกล่าวต่อ “ยิ่งมีคนมากเท่าไรก็ยิ่งปลอดภัย”
ปลอดภัยกับผีน่ะสิ!
หลินมู่อวี่สบถในใจ เพราะไม่สามารถปฏิเสธคำของเจิ้งอี้ฝานได้ การเดินทางร่วมกับชายผู้นี้คือสิง่ที่อันตรายที่สุด!
ทันใดนั้นสี่กงหนานก็เอ่ยขึ้น “แม่ทัพหลินมู่อวี่ ข้านึกสงสัยว่าท่านได้เจอกับท่านอ๋องถังปินแห่งชีไห่บ้างหรือไม่?”
“ถังปินรึ?”
หลินมู่อวี่รีบส่ายหน้าและตอบอย่างรวดเร็ว “ข้าไม่เจอ!”
หลินมู่อวี่ขบคิด หากเจิ้งอี้ฝานรู้ว่าตนฆ่าถังปิน เรื่องนี้ต้องถูกนำไปใช้เป็นข้ออ้างในการสังหารตนกับเสี่ยวซีที่นี่ และช่วยเปิดทางให้ถังเหลียนเป็นแน่
ถังเสี่ยวซีก้มคำนับพลางเอ่ยยิ้ม “ท่านเสินโหว…ข้ามีเรื่องอยากจะรบกวน ไม่ทราบว่าท่านพอจะทำตามคำขอข้าได้หรือไม่?”
เจิ้งอี้ฝานหัวเราะ “องค์หญิงซีโปรดเอ่ยมาเถิดขอรับ”
ดวงตาสีทองของถังเสี่ยวซีกะพริบก่อนจะกล่าว “ชาวหลันเยี่ยนต่างรู้ดีว่าเสี่ยวซีนั้นพึงใจกับหลินมู่อวี่บุตรบุญธรรมขององค์จักรพรรดิ ทำให้ข้าเป็นที่จับตามองแล้วอยู่ลำพัง
