กับมู่มู่ไม่ได้ ดังนั้นข้าจึงหวังว่าท่านเสินโหวจะกรุณาให้ข้ากับมู่มู่กลับเมืองกันสองคน เราจะได้มีเวลาเดินทางสองต่อสองด้วยความรัก…”
ถังเสี่ยวซีหน้าแดง แม้นางจะพูดปด ทว่าก็ยังเขินอายราวเด็กสาวเพิ่งมีความรัก
เจิ้งอี้ฝานชะงัก ด้วยไม่คิดว่าถังเสี่ยวซีจะกล้าพูดอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ เขาได้แต่ถอนหายใจให้กับความเปิดเผยของหญิงสาวในแผ่นดินนี้
เจิ้งอี้ฝานขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู้หนึ่งก่อนจะตอบ “ในป่าล่ามังกรมีภยันตรายมากมาย ซึ่งความปลอดภัยขององค์หญิงต้องมาก่อน หากเราไปด้วยกัน แม้ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณหมื่นปีก็คงหายห่วง ท่านคิดว่าอย่างไร?”
“ท่านเสินโหวกังขาในพลังของเสี่ยวซีหรือ?”
ถังเสี่ยวซีหัวเราะพลางยกฝ่ามือที่เปล่งแสงสีทองพร้อมกับเปลวเพลิงเข้าห่อหุ้มทั้งร่าง เพียงพริบตาผนึกวิญญาณก็พุ่งไปในอากาศก่อนจะชนเข้ากับก่อนหินสูงหลายเมตรที่อยู่ไม่ไกล “ตูม!” หินแกร่งแหลกเป็นผุยผงทันที! คลื่นกระแทกของมันซัดต้นไม้รอบบริเวณปลิวหาย พลังทำลายล้างอันมหาศาลทำให้สี่กงหนานและคนอื่นๆ ถึงกับตกตะลึง ทุกคนต่างรู้ดีว่าพลังยุทธ์ของถังเสี่ยวซีนั้นไม่ธรรมดา ทว่าเช่นนี้มันก็มากเกินไปมิใช่หรือ!?
ความรุนแรงนี้ไม่ด้อยไปกว่าพลังระดับปราชญ์เลย!
“ท่านเสินโหวยังคิดว่าข้าปกป้องตนเองไม่ได้อยู่หรือไม่?” ถังเสี่ยวซียิ้มเยาะ
เจิ้งอี้ฝานตกตะลึงอย่างมากทว่ายังสงวนท่าทีไว้อยู่ รู้ดีว่าจิ้งจอกเก้าหางนั้นเป็นปีศาจ…ในตอนนี้เข้าใจแล้ว
