งแห่งจักรวรรดิเป็นอะไรขึ้นมาคงไม่ดีแน่”
เจิ้งอี้ฝานทำหน้าถมึงทึงก่อนจะคำนับ “เช่นนั้นข้ากับกองทัพเสินเวยคงต้องขอตัวกลับเมืองหลวงก่อน ขอทั้งสองพระองค์จงรักษาพระวรกายด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
ฉินอินยิ้มคลี่ยิ้มพลางก้มหัวให้ “ข้าคงไม่ได้ไปส่งนะเจ้าคะ”
กองทัพเสินเวยหลายร้อยนายหันหัวม้ากลับเมืองหลวงตามคำสั่ง พวกนั้นคงไม่คาดคิดว่าผลจะลงเอยเช่นนี้
…
สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านมาพร้อมกับความพ่ายแพ้ของเจิ้งอี้ฝาน สี่กงหนานเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีไม่พอใจอย่างมาก “ท่านเสินโหว เราจะกลับไปมือเปล่าเยี่ยงนี้หรือขอรับ?”
“เราหาได้กลับไปมือเปล่าไม่”
เจิ้งอี้ฝานยิ้มมุมปาก “ข้าได้เห็นความพยาบาทของถังปินที่มีต่อถังเสี่ยวซีมานาน หากหลินมู่อวี่คิดปกป้องนาง จะต้องเกิดการต่อสู้อันดุเดือดขึ้นแน่ ด้วยเหตุนั้น…หากถังปินฆ่าหลินมู่อวี่ องค์จักรพรรดิต้องทรงกริ้วและสั่งเคลื่อนทัพบุกเมืองชีไห่แน่นอน เช่นเดียวกันหากหลินมู่อวี่ฆ่าถังปิน…ถังหลานก็คงโกรธแค้นเมืองหลวงอย่างมาก ไม่ว่าจะทางไหนก็ดีต่อเราทั้งสิ้น แล้วยิ่งหากถังหลานรู้ว่าถังเสี่ยวซีกลายร่างเป็นปีศาจจิ้งจอกเก้าหางด้วยแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างหลันเยี่ยนและชีไห่คงถึงจุดแตกหัก ข้ารอคอยวันนั้นอยู่เชียว”
สี่กงหนานตาลุกโชน “ท่านเสินโหวทรงปราดเปรื่องยิ่ง ข้าคิดไม่ถึงเลยสักนิด!”
เจิ้งอี้ฝานมองอย่างดูแคลน “ไม่ เป็นเพราะเจ้าเอาแต่คิดและไม่รู้จักลงมือทำเสียมากกว่า”
สี่กงหนาถึงกับพูดไม่ออก
…
ณ
