วงดารา ทั้งร่างโชกไปด้วยเลือด จนพวกเด็กๆ ไม่อาจทำใจมองได้ลง
“ท่านพี่…”
ถังเสี่ยวซีเช็ดเลือดตรงมุมปาก กล่าวด้วยวาจาอันสงบพร้อมกับรอยยิ้ม “หากข้านั้นขวางทางท่านพี่ เช่นนั้นจงฆ่าข้าเสียเถิด ท่านนั้นทำร้ายข้ามาแต่ครั้งเยาว์วัยแล้ว ข้าคงสมควรตายจริงๆ…”
เมื่อกล่าวจบถังเสี่ยวซีค่อยหลับตาลงและยืนยอมรับชะตากรรม
“ท่านอ๋องน้อยถังปิน อย่า!” ถังห่าวตะโกน
ถังปินถือดาบเดินกะเผลกเข้าไป หวังจะให้ดาบทะลวงร่างของถังเสี่ยวซีและยุติทุกสิ่ง!
…
เมื่อคราวที่ทุกคนคิดว่าถังเสี่ยวซีจะถูกสังหารนั้น พลันปรากฏแสงสีทองสาดขึ้นไปในห้วงอากาศ ร่างของใครบางคนพุ่งลงมาด้านหน้าของถังเสี่ยวซีดังอสุนีบาต เป็นเวลาเดียวกับที่ถังปินปรี่เข้าจู่โจมตวัดดาบเข้าใส่!
“ฉับ…”
ถังปินถอยหลังไปช่วงก้าวหนึ่งด้วยผลของแรงแค้นที่ย้อนกลับเข้าตัว เขาแตะคอที่มีบาดแผลเอ่อด้วยโลหิตเพราะถูกฟันจนแทบขาดสะบั้น!
หลินมู่อวี่ตาแดงก่ำพร้อมจิตมุ่งสังหารเต็มอก เลือดที่ชโลมกระบี่วิญญาณมังกรในมือเขาหยดลงบนพื้นหญ้า หลินมู่อวี่กล่าวด้วยเสียงเย็นชา “ข้าไม่ได้เป็นคนแซ่ถัง ข้าหาได้แยแสไม่หากต้องตัดหัวไอ้สวะของตระกูลนี่”
ถังเสี่ยวซีลืมตาขึ้นโดยไม่สนใจถังปินที่ล้มอยู่บนพื้น นัยน์ตานางอ่อนโยนลง หลินมู่อวี่เข้ามาอยู่ตรงหน้านางราวจะปลอบประโลมจิตใจ
“มู่มู่…” น้ำตาของนางไหลพราก
หลินมู่อวี่หันไปสวมร่างอันบอบบางของเสี่ยวซีไว้ในอ้อมอก แววตาที่เย็นชาตอนนี้เสมือนธารหิมะที่
