าในรูปแบบป้องกันเพื่อต้านไอพิษเช่นกัน ชวีฉูทำได้เพียงถอนหายใจเมื่อมองไปยังฉินอินเบื้องหน้า ที่กล่าวกันว่าสายเลือดตระกูลฉินมีที่ตนกำเนิดมาจากมังกรคงเป็นเรื่องจริงสิท่า เพราะหากเป็นคนธรรมดาเพียงเดินเข้าไปในบึงไม่ถึงนาทีก็ตายแล้ว ทว่าฉินอินกลับไม่สะทกสะท้านกับสิ่งอันตรายนั้นเลย
“ฟ่อ…”
กิ้งก่าเลือดตัวหนึ่งกำลังแลบลิ้นเดินตามฉินอินอยู่ไม่ไกลในเงามืด มันมีเส้นสีทองห้าเส้นบนหัว เป็นสัตว์วิญญาณอายุห้าพันปี ด้านหลังมันตามด้วยกิ้งก่าตัวเล็กอีกสองสามตัวอายุราวสามพันปี ฝูงกิ้งก่าจ้องมองมนุษย์ผู้ย่างกรายเข้ามาในอาณาเขตของตนพร้อมเข้าจู่โจมทุกเมื่อ
“ระวังตัวด้วยพ่ะย่ะค่ะองค์หญิง…” ชวีฉูเตือน
ฉินอินคลี่ยิ้ม “อย่าห่วงเลยผู้เฒ่าชวี”
ฉินอินย่างไปบนพื้นแห้งสีแดง โซ่สีทองเปล่งแสงไปมาโดยรอบพร้อมกับเสียงอันแผ่วเบาของมังกรที่แว่วออกมา ฝูงกิ้งก่าส่งเสียงร้องราวกับเห็นมังกรตัวเป็นๆ ก่อนจะพากันถอยร่นเข้าถ้ำและไม่กล้าออกมาอีก
ชวีฉูมองอย่างตกตะลึงก่อนจะเอ่ยขึ้น “คงไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นแล้วองค์หญิง เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้เรารีบไปกันเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
ตาคู่สวยของฉินอินมองไปโดยรอบ ไม่มีวี่แววของถังเสี่ยวซีปรากฏ นางจึงดึงผ้าคลุมขึ้นมาสวมพลางพยักหน้าเอ่ย “ไปกันเถิด”
กระทั่งออกจากบึงโลหิต เฟิงจี้สิงรุดเข้าไปรับหน้าทันที “ปลอดภัยดีหรือองค์หญิง?” ฉินอินยิ้ม “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ เตรียมออกเดินทางกันเถิด”
“ตอนนี้มืดแล้ว…ก
