ว๋ายเหมี่ยนประสานหมัดและเอ่ยถาม “ฝ่าบาท หากพบองค์หญิงซี ควรทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?”
ฉินจิ้นสูดหายใจลึกก่อนกล่าวว่า “ห้ามทำร้ายนาง…”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนยิ้มอย่างพึงพอใจ “พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!”
…
‘กุบกับ กุบกับ…’
เสียงเท้าม้าดังกึกก้องในป่าล่ามังกรในเวลาเที่ยงวัน หลินมู่อวี่ควบม้าไปหลายร้อยไมล์ ทว่าก็ไม่พบถังเสี่ยวซี แม้ว่าจะมีร่องรอยของพื้นดินที่ถูกเผาระหว่างทาง แต่ก็ไม่ต่อเนื่องกัน กระทั่งร่องรอยขาดหายไป หลินมู่อวี่ใช้ทักษะชีพจรวิญญาณตรวจสอบก็ไม่เจอลมปราณของนางเลย พบเพียงเหล่าสัตว์วิญญาณที่อยู่ในรัศมีพลัง
หลินมู่อวี่อยู่ในอาการสับสนและครุ่นคิดเกี่ยวกับสัตว์วิญญาณ ถังเสี่ยวซีเป็นเพียงเด็กสาว หากอยู่ในป่าล่ามังกรนานเกินไป ก็จะยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากเพียงนั้น
“ลู่ลู่ อยู่หรือไม่?”
หลินมู่อวี่เรียกภูติระบบขณะขี่ม้า
ด้วยเสียงเรียกของหลินมู่อวี่ ร่างบอบบางของลู่ลู่ก็ปรากฏออกมาจากทะเลจิตและนั่งลงบนไหล่ของหลินมู่อวี่ “พี่ชาย ร่องรอยของพี่สาวถังเสี่ยวซี…ข้าไม่พบเลย…”
“ทว่าเจ้าคุ้นเคยกับป่าล่ามังกรมากกว่าข้า เจ้าคิดว่าเสี่ยวซีจะไปที่แห่งใด?” หลินมู่อวี่ถาม
“พี่ชาย ข้าเกรงว่าท่านกำลังสับสน” ลู่ลู่ขมวดคิ้ว “การตามหาคนในป่าล่ามังกรไม่ใช่เรื่องง่าย อีกทั้งยังเป็นป่าที่กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าถังเสี่ยวซีอยู่ที่ไหน? อีกทั้ง…คนที่พี่ชายควรถามก็คือตัวท่านเอง พี่ชายรู้จักถังเสี่ยวซีดีกว่า
