จากเดิมมาก ใบหน้าสีแดงส่องสว่าง ผ้าคลุมสีแดงเลือดปลิวไสวอยู่เบื้องหลัง ดูเหมือนว่าราชาปีศาจในอดีตนั้นจะถูกแทนที่ด้วยร่างอันน่าเกรงขามนี้เสียแล้ว
“ไก่อ่อนหลิน เจ้าเข้ามาขโมยพลังจากทุ่งจิตวิญญาณของข้าอีกแล้วรึ?” ราชาปีศาจเอ่ยถาม
หลินมู่อวี่ลืมตา “ข้าบอกเจ้ากี่ครั้งแล้วว่าข้าเพียงยืมเท่านั้น ข้าไม่ได้บอกว่าจะขโมยสักหน่อย”
“หึ!”
ราชาปีศาจกล่าว “หลินมู่อวี่ ตอนนี้เจ้าได้เรียนทักษะท่องมิติวิชาเทวะขั้นที่หนึ่งแล้ว ยังคิดว่าราชาอย่างข้าไร้ประโยชน์อยู่หรือไม่? หากข้ายังไม่ดีพอก็จงเป็นทะเลจิตและปล่อยข้าออกไปเสียเถิด เจ้าขังข้าไว้นานเกินไป มันไม่ยุติธรรมกับข้า”
“ไม่”
หลินมู่อวี่ตอบอย่างเย็นชา
“ทำไม?” ราชาปีศาจเอ่ยถามอย่างสงสัย “เจ้าคิดจะขังราชันย์อย่างข้าไปชั่วชีวิตเลยอย่างนั้นรึ?”
หลินมู่อวี่คำนับให้เล็กน้อยพลางกล่าว “ท่านปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ ข้ารู้ถึงความทะเยอทะยานและสิ่งที่เจ้าเป็นดี วันนี้เจ้าอยู่ใต้การควบคุมของข้าอย่างสงบ โลกภายนอกจึงปลอดภัย ข้าไม่อยากนึกเลยว่าทวีปนี้จะวุ่นวายขนาดไหนหากข้าปล่อยเจ้า อย่างเช่นฉินอี้ทำลายร่างเนื้อเจ้า เมื่อออกไปแล้วเจ้าจะปล่อยตระกูลฉินหรือไม่?”
“ก็…”
ราชาปีศาจยิ้มเจื่อน “คงไม่…บอกตามตรงแม้ฉินอี้จะตายไปแล้ว แต่สิ่งที่มันทำกับข้ายังคงอยู่ ความแค้นนับร้อยปีนี้ต้องได้รับการชดใช้โดยลูกหลานของมัน เมื่อข้าได้ร่างและพลังกลับคืน ข้าตะตามไปสังหารพวกมันให้หมด! แต่…ข้ารู้ว
