เดิมทีหลินมู่อวี่เพียงต้องการดื่มสุราเป็นเพื่อนฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนเล็กน้อย ทว่ายังไม่ทันดื่ม ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนก็ดื่มจนหมดจอกแล้ว และภายในสิบนาทีฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนก็ดื่มจนหมดไหสุรา เขาถอนหายใจอย่างเศร้าโศก ไม่ว่าจะอำนาจ ยศฐา หรือชื่อเสียง มีสิ่งใดบ้างหรือที่มีค่าน้อยกว่าความรัก?
ความรักในช่วงที่มีปัญหาถาโถมก็เหมือนกับใบไม้ร่วงที่ล่องลอยไปตามสายลม…มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถคว้ามันได้
ไม่นานหลังจากนั้นฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนก็เมามาก เฟิงจี้สิงจึงสั่งให้ทหารอวี้หลินสองนายพาเขากลับไปยังค่ายทหารรักษาพระองค์เพื่อพักผ่อน ขณะที่เฟิงจี้สิงและหลินมู่อวี่ยังคงอยู่อารักขาองค์จักรพรรดิและองค์หญิง
โชคดีที่งานเลี้ยงฉลองใช้เวลาไม่นานและจบลงประมาณบ่ายสองโมง
ฉินจิ้นสุขภาพไม่ดีนักจึงขอออกไปก่อนเวลา หลังจากนั้นเหล่าข้าราชบริพารก็ทยอยออกไปทีละคน
…
หลังจากส่งอ๋องน้อยและเสนาบดีจำนวนมากออกไป หลินมู่อวี่ก็ขึ้นม้าศึกและส่งฉินอินกลับจวนหงส์ไฟด้วยตนเอง ขณะที่เว่ยโฉวและเซี้ยโหวซางไปส่งถังเสี่ยวซียังจวนเจ้าเมืองชีไห่
โถงของจวนหงส์ไฟเงียบมาก ฤดูใบไม้ผลิกำลังมาเยือนจึงทำให้ทั้งบริเวณเต็มไปด้วยนกและดอกไม้ สาวใช้ส่วนใหญ่ถูกจัดไว้ที่จวนหงส์ไฟ จึงทำให้ฉินจิ้นแทบไม่มีสาวใช้อยู่ภายในห้องนอนเลย ไม่นานพวกนางก็เข้ามาต้อนรับทั้งคู่ ฉินอินเดินเข้าไปในโถง ขณะที่หลินมู่อวี่คิดว่าคงดูไม่ดีหากจะตามเข้าไป เขาจึงประสานมือและกล่าวว่า “เสี่ยวอิน ข้ามา
