วว่า “กระนั้นมันก็ดูไม่เหมือนมังกร”
อวี่เหวินเหลี่ยนหัวเราะลั่น “ข้าเกรงว่ามันคงจะไม่ใช่กิ้งก่าปฐพีธรรมดา ทว่าเป็นกิ้งก่าปฐพีโง่เง่าใช่หรือไม่?”
หลินมู่อวี่ไม่ได้โกรธ เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านอวี่เหวินเหลี่ยน พร้อมจะประลองหรือไม่?”
“เหตุใดจึงไม่?”
อวี่เหวินเหลี่ยนกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา “ทว่าหลินมู่อวี่คงต้องเตรียมใจไว้บ้าง ความสามารถด้านไฟของพยัคฆ์กระหายเลือดตื่นแล้ว ระวังกิ้งก่าปฐพีจะถูกไฟเผาจนสุก และเมื่อถึงเวลานั้น…หึ! ข้าจะไม่รับผิดชอบค่าเสียหายสำหรับสองหมื่นเหรียญทองที่เจ้าซื้อมา แต่เจ้าต้องจ่ายข้าห้าหมื่นเหรียญทอง!”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “ไม่เป็นไร หากพยัคฆ์กระหายเลือดสามารถทำอาหารได้จริง เช่นนั้นข้าจะไปหยิบยี่หร่ามาสักหนึ่งกำมือแล้วแบ่งกันกินทุกคน คิดว่าอย่างไร?”
“ฮ่าๆๆ น่าสนใจดีนี่!”
อวี่เหวินเหลี่ยนออกคำสั่ง “ทุกคนหลบไป และเตรียมรับมือการประลองของสัตว์ร้าย!”
ทุกคนถอยออกมาเป็นรูปวงกลม ชาวบ้านที่อยู่ไม่ไกลก็เริ่มทยอยเข้ามามุงดูด้วยความตื่นเต้นและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานเกี่ยวกับเรื่องนี้
“โอ้! มีการประลองสัตว์ร้ายหรือ ไม่รู้ว่าครานี้เดิมพันสิ่งใดกัน!”
“ดูเหมือนว่าจะเป็นบุตรชายของแม่ทัพอวี่เหวินเซี่ย พยัคฆ์กระหายเลือดเป็นสัตว์ในตำนานซึ่งคนธรรมดาไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย”
“อีกฝ่ายดูเหมือนจะมาจากวิหารศักดิ์สิทธิ์และเป็นผู้ดูแล!”
“โอ้ มาจากวิหารรึ ช่างน่าสนใจ! ไม่รู้เลยว่ากิ้งก่านั่นจะ