ับนี้ไปได้ ก็คงไม่มีสิ่งใดให้พูดกันอีก”
หลิยมู่อวี่กัดฟันและปรากฏเหนือท้องฟ้าทะเลจิตพร้อมชี้ราชาปีศาจ “เจ้าปลูกสิ่งเหล่านี้ในทะเลจิตของข้า…ข้าต้องได้ผลประโยชน์ครึ่งหนึ่ง!”
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปพลันจ้องกลับ “เจ้ามันโลภมาก! ไม่รู้หรือว่าราชาปีศาจเจ็ดประทีปเป็นมังสวิรัติ ข้าให้เจ้าได้เพียงยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น!”
“หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว เจ้าปลูกพืชในทุ่งจิตวิญญาณของข้าราวกับเป็นชาวสวนผู้มีความสามารถ เช่นนั้นเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาต่อรอง? ข้าบอกว่าต้องการครึ่งหนึ่ง ข้าก็ต้องได้ครึ่งหนึ่ง!” ความจริงหลินมู่อวี่ไม่ทราบว่าทุ่งจิตวิญญาณนี้มีประโยชน์อันใด ทว่าเขาต้องได้ผลประโยชน์ด้วย เหตุใดเขาต้องยอมอ่อนน้อมกับราชาปีศาจเจ็ดประทีป?
“ตกลง…”
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปยอมจำนน
เขายืนตระหง่านท่ามกลางทุ่งจิตวิญญาณขณะที่พลังขอบเขตเทวะชั้นที่สามปรากฏขึ้นรอบกายอย่างสง่างาม ทว่ากลับทรงพลังราวกับสามารถทำลายพื้นที่ทั้งหมดให้กลายเป็นทุ่งโล่งอีกครั้ง “เจ้าไก่อ่อนหลิน เจ้าควรศึกษาพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ข้ากำลังจะให้ หากเจ้าไม่สามารถใช้ประโยชน์จากมันได้ เช่นนั้นคงสูญเปล่า”
“เจ้าจะให้พลังศักดิ์สิทธิ์ครึ่งหนึ่งแก่ข้าหรือ?” หลินมู่อวี่ตกใจ พลังศักดิ์สิทธิ์ครึ่งหนึ่งเทียบเท่ากับห้าเปอร์เซ็นต์ของพลังราชาปีศาจเจ็ดประทีป แม้ว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ของราชาปีศาจในปัจจุบันจะน้อยกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ของดั้งเดิม แต่เมื่อนึกย้อนไปถึงความแ
