สึกอยากอาหารมากนัก นางจับมือเสี่ยวซีและพูดว่า “ท่านโจวถงจัดห้องให้พวกเราด้วย ข้าจะนอนกับเสี่ยวซีคืนนี้”
“พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง!”
…
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน เว่ยโฉว และคนอื่นๆ เฝ้าอยู่ที่ทางเดิน ขณะที่หลินมู่อวี่แบกถุงสีดำไว้ที่ด้านหลังซึ่งมีมังกรน้อยหลับใหลอยู่และเดินตามเสี่ยวอินและเสี่ยวซีไปที่ห้อง เขาสั่งการทหารอวี้หลินให้อารักขาอย่างแน่นหนาเพื่อความปลอดภัยขององค์หญิงทั้งสอง
ฉินอินดูเป็นกังวลและไม่พูดสิ่งใดมากนัก กระทั่งเข้ามาในห้องหมาป่าวาโยสีทองสัตว์เลี้ยงของฉินอินก็จ้องมองไปยังถุงสีดำด้านหลังหลินมู่อวี่ ‘กี้…’ มังกรน้อยด้านในขยับตัวเล็กน้อย ทำให้หมาป่าวาโยรีบถอยหลังไปหลายก้าวพร้อมหางที่ตกลงอย่างหวาดกลัวพร้อมส่งเสียงคราง ‘หงิง’
“เจ้าหมาป่าน้อยเป็นอะไรไปหรือ?”
ฉินอินรู้สึกงงเล็กน้อยขณะที่ขมวดคิ้ว “พี่อาวี่ มีสิ่งใดในถุงด้านหลังพี่หรือ เหตุใดหมาป่าน้อยของข้าจึงดูหวาดกลัวเช่นนี้?”
ถังเสี่ยวซีนั่งลงบนเตียงและเผยยิ้ม “ใช่ มู่มู่ เจ้านำของลึกลับอะไรมาด้วย?”
หลินมู่อวี่เผยยิ้มขณะที่กอดอกอยู่ข้างกำแพง “ข้าไปที่การประมูลสัตว์วิญญาณของร้านค้าแห่งจักรวรรดิเมื่อสองวันก่อน และข้าได้ซื้อไข่มังกรมา”
“การประมูลสัตว์วิญญาณ?”
ถังเสี่ยวซีหน้ามุ่ย “นั่นมันเรื่องหลอกลวงทั้งสิ้น ขุนนางมากมายในเมืองหลันเยี่ยนต่างก็เลี้ยงสัตว์วิญญาณ แต่ท้ายที่สุดเหล่าสัตว์วิญญาณก็หนีหายไป หรือไม่เจ้าของก็ถูกจับกิน มู่มู่ เจ้าเป็นค