“เจ้าโง่นี่เป็นใครกัน ไม่เสียดายเงินบ้างหรือ?”
“นั่นสิ กล้าซื้อก้อนเหล็กไร้ประโยชน์นั่นไป คิดอะไรอยู่กันแน่?”
“ฟักไข่มังกรอย่างนั้นรึ? ฝันไปเถิด! ฮ่าๆๆ”
…
ท่ามกลางเสียงเย้ยหยันของคนมากมาย หลินมู่อวี่เอ่ยซ้ำอีกครั้ง “ข้าต้องการไข่ใบนี้ในราคาสองหมื่นเหรียญทอง”
ไม่มีใครต่อรองราคาอีก…
พานจื่ออีกล่าว “ขอแสดงความยินดีกับท่านหลินมู่อวี่ ผู้ดูแลแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ ไข่อสูรวิญญาณมังกรเป็นของท่านแล้ว ข้าหวังว่าท่านจะสามารถฟักมันออกมาเป็นตัวให้ผู้คนแห่งเมืองหลันเยี่ยนได้ยลโฉมกันในเร็ววันนะเจ้าคะ!”
“ขอบใจมาก!”
หลินมู่อวี่เดินไปยังหลังเวทีเพื่อทำการแลกเปลี่ยนสินค้า
จินเสี่ยวถังยังคงไม่เข้าใจในการกระทำของหลินมู่อวี่ นางเดินตามเขาไปด้านหลังพลางเอ่ยถาม “ท่านพี่เจ้าคะ หากท่านซื้อลูกพยัคฆ์กระหายเลือดหรือลูกงูมังกรข้าก็พอเข้าใจได้ เพราะมันคงใช้การได้ดีกว่าไข่ใบนี้เป็นแน่ มังกรได้สูญพันธุ์ไปจากแผ่นดินนี้นานแล้ว เหลือเพียงมังกรนภาและมังกรทะลวงดินที่เป็นมังกรเทียมเท่านั้นที่ยังรอดอยู่ และมันเป็นการยากหากจะฟักไข่ให้รอดออกมาเป็นตัวได้ ท่านพี่อาจเสียสองหมื่นเหรียญทองไปโดยไม่ได้อะไรเลยนะเจ้าคะ”
หลินมู่อวี่หัวเราะ “อย่าห่วงเลย ข้าไม่เสียเงินเปล่าแน่นอน”
“เจ้าค่ะ…”
เมื่อทั้งคู่มาถึงด้านหลังเวทีประมูลก็พบพานจื่ออีรออยู่ก่อนแล้ว หลังจากส่งมอบยี่สิบเหรียญเพชร หลินมู่อวี่ก็ได้ไข่มังกรอันหนักอึ้งมาครอบครอง หลินมู
