าะอย่างผู้ชนะ
จินเสี่ยวถังพยักหน้า “เจ้าค่ะ หนึ่งเดือนหลังจากนี้ข้าจะรอชมการประลองของสองสัตว์เลี้ยงพวกท่านอยู่ที่นี่”
“ดีมาก!”
อวี่เหวินเหลี่ยนมองหลินมู่อวี่อย่างเหยียดหยาม “เจ้าต้องแพ้แน่นอนอยู่แล้ว เตรียมห้าหมื่นเหรียญรอไว้ได้เลย อ้อ…หากเงินไม่พอก็ไปขอพ่อเจ้าเสีย…”
หลินมู่อวี่หัวเราะก่อนจะเดินตามจินเสี่ยวถังไปร้านค้าโอสถโดยไม่หันกลับไปมองอวี่เหวินเหลี่ยนอีก
อวี่เหวินเหลี่ยนไม่พอใจพลางกดเสียงต่ำแล้วพูดขึ้นว่า “ไอ้องครักษ์อวดดี เป็นเพียงสุนัขที่องค์จักรพรรดิชุบเลี้ยงไว้ แต่ทำตัวหยิ่งผยองนัก!”
หลิงเฟิงตกตะลึงในคำพูดของอวี่เหวินเหลี่ยน “ท่านพี่อวี่เหวินเอาแต่ด่าทอหลินมู่อวี่มาโดยตลอด อันที่จริงข้าว่าท่านพี่คงยกย่องและนับถือเขามากกว่า”
…
กว่าจะกลับถึงวิหารศักดิ์สิทธิ์ก็เกือบพลบค่ำแล้ว หลินมู่อวี่สั่งคนนำอาหารเย็นมาให้ที่ห้อง เขาวางก่อนแข็งสีดำในมือลงบนโต๊ะพลางใช่นิ้วเคาะดูสองสามครั้ง…ทว่าไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น หลินมู่อวี่เริ่มคิดแล้วว่าเขาอาจเสียเงินเปล่าจริงๆ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้ามาห่อไข่แล้วย้ายไปวางข้างเตาผิงเพื่อเพิ่มความอบอุ่นแทน
ทันใดนั้นเองราชาปีศาจเจ็ดประทีปจากทะเลจิตก็หัวเราะขึ้น “เจ้าโง่ คิดจะฟักไข่มังกรเช่นนี้หรือ?”
“แล้วจะให้ข้าทำเยี่ยงไร?” หลินมู่อวี่ถามอย่างรำคาญ
ราชาปีศาจตอบ “มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่ก่อกำเนิดมาจากเศษเสี้ยวพลังของสวรรค์และโลก เป็นที่รู้กันดีว่าใกล้เคียงกับเทพเ
