ถึงเจ้าติดต่อกันหลายคืนซึ่งเป็นฝันร้ายทั้งหมด! ข้าฝันว่ามีศัตรูที่ทรงพลังฉีกเจ้าออกเป็นชิ้น มันทำให้ข้ากังวลเป็นอย่างมาก”
“แล้วข้ามิได้รอดชีวิตกลับมาหรือ?” หลินมู่อวี่ยิ้มสดใส “ขอแสดงความยินดีกับฉู่เหยาที่ได้กลายเป็นผู้ดูแลสมาพันธ์โอสถ…”
“อื้อ…”
ฉู่เหยาเม้มริมฝีปากก่อนกล่าวว่า “เจ้าเองก็ได้เป็นผู้ดูแลวิหารศักดิ์สิทธิ์เหรอ?”
“ข้าได้รับความรักจากผู้อาวุโสอย่างที่ไม่สมควรได้รับ…”
“ข้าก็เหมือนกัน”
“โอ้ จากผู้ดูแลท่านใดหรือที่ให้ความรักเจ้า?”
“ข้าเพียงพูดเล่น เหตุใดจึงต้องจริงใจถึงเพียงนั้น…”
ฉู่เหยาพลันจับมือหลินมู่อวี่แผ่วเบาและพูดด้วยรอยยิ้ม “อาอวี่มากับข้าสิ พี่สาวมีอะไรจะแสดงให้ดู”
“โอ้?”
หลินมู่อวี่เดินตามฉู่เหยาออกไปตามทางเดินสีเขียวของสมาพันธ์โอสถ กระทั่งถึงเรือนเพาะปลูกซึ่งไม่มีผู้คน ฉู่เหยายิ้มบางๆ และกล่าวว่า “ดี ตรงนี้ละกัน!”
พูดจบฉู่เหยาก็เอื้อมมือไปดึงกระบี่ดอกหลีฮวาออกมาจากเอวพร้อมสายตาแน่วแน่และผายฝ่ามือออก กระบี่ดอกหลีฮวาพลันลอยขึ้นไปบนอากาศ ปราณค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงลุกโชนบนใบดาบขณะที่มีโซ่เชื่อมกับฝ่ามือ ทันใดนั้น! กระบี่เริ่มหมุนควงก่อเกิดเกลียวเพลิงอันทรงพลัง!
เกลียวเพลิงหมุนวนรอบกระบี่ดอกหลีฮวาและก่อตัวเป็นพายุลูกใหญ่หอบหิ้วดอกไม้และพืชพรรณรอบบริเวณ
ฉู่เหยาเงยหน้าขึ้นและยิ้มหวาน “การฝึกฝนไฟควบคุมกระบี่ของพี่สาวเป็นอย่างไรบ้าง?”
หลินมู่อวี่ตกตะลึง เขารู้ว่าการใช้
