ิ้ม “อย่าสรรเสริญข้าให้มากเลย…ข้าไม่หลงกลพวกท่านหรอก ท่านแม่ทัพซีกงฝาน ข้าไม่มีสิทธิ์เลื่อนตำแหน่งหรือฐานะให้แก่ท่าน เนื่องด้วยความโกลาหลที่เกิดขึ้นในมณฑลชางหนานจากการรบที่เมืองห้าหุบเขาครั้งก่อน กำลังทหารเองก็เสียหายอย่างหนัก แม้จะได้อาอวี่ช่วยฟื้นฟูอยู่หลายวันก็ยังไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ ดังนั้นการจัดการสะสางทุกอย่างหลังจากนี้จะขึ้นอยู่กับท่าน จงเติมเต็มกองกำลังแสนคนให้กลับมาเข้มแข็งแต่โดยเร็ว เพราะเมืองนี้เป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองใหญ่จะให้ขาดการป้องกันเป็นเวลานานไม่ได้”
ซีกงฝานน้อมรับคำสั่งด้วยความเคารพ “ข้าขอน้อมรับ ซีกงฝานผู้นี้จะทำให้คำขอขององค์หญิงสำเร็จให้ได้พ่ะย่ะค่ะ!”
“ดีมาก”
ฉินอินลุกขึ้นสบตากับหลินมู่อวี่ “ท่านพี่ ช่วงอาหารค่ำข้าจะเข้าไปกับท่านพี่เพื่อขออภัยท่านลุงที่ได้ล่วงเกินไป ท่านพี่เห็นด้วยหรือไม่เจ้าคะ?”
ฉินอินบีบมือหลินมู่อวี่แน่น ด้วยสีหน้ารู้สึกผิด…นางทำตัวน่าเอ็นดูอีกแล้ว ทว่าสิ่งที่นางพูดนั้นเป็นเรื่องที่ควรทำ หลินมู่อวี่รู้ตั้งแต่เข้ามายังโลกแห่งนี้ ว่าเขาจำเป็นต้องทำตามขนบที่มีมาเสียก่อน มิเช่นนั้นต่อให้มีอำนาจมากล้นคงไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้
“ข้าไม่มีปัญหา ไม่สารภาพผิดด้วยการเถิด”
“เจ้าค่ะ” ฉินอินยิ้มหวาน ทว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในสายตาของเฟิงจี้สิงและซีกงฝาน ทั้งคู่ต่างมองหน้ากันอย่างขวยเขินกับเหตุการณ์ตรงหน้า
…
งานเลี้ยงอาหารค่ำนั้นถูกจัดอย่