งเห็นภาพซ้อนของหลงเซียนหลินในตัวหลินมู่อวี่
“อาอวี่ เหตุใดเจ้าถึง…” ซูอวี่ถอนหายใจ
หลินมู่อวี่ประสานหมัดและกล่าว “ข้าเป็นราชบุตรบุญธรรมที่องค์จักรพรรดิยอมรับ ข้าควรจะเรียกพวกท่านว่าท่านลุงและท่านป้า กระนั้นเมื่อใดที่จักรวรรดิสูญเสียเมืองห้าหุบเขา ชีวิตของทหารทั้งสองหมื่นนายนั้นก็จะสูญเปล่า ข้าหวังว่าท่านลุงจะไตร่ตรองอีกครั้ง หลินมู่อวี่มิได้มีเจตนาจะก่อกบฏ ข้าเพียงไม่ต้องการให้ท่านลุงฝ่าฝืนพระราชโองการของจักรพรรดิและกวาดล้างเมืองแห่งนี้”
แท้จริงพระราชโองการของฉินจิ้นมิได้เอ่ยถึงเรื่องการกวาดล้าง ตราบใดที่หลินมู่อวี่อยู่ที่นี่ เพียงคำพูดไม่กี่คำที่ทูลจักรพรรดิ อาจจะทำให้ซูฉินต้องตกอยู่ในอันตราย
ซูฉินคิดเรื่องนี้พลางขบฟันแน่น เขาประสานหมัดและกล่าวว่า “คำพูดของแม่ทัพหลินถูกต้อง ข้าเผลอตัวไป เช่นนั้นข้าจะคุมกองทัพนอกเมืองขณะที่รอท่านพ่อและฉินอินมา ดูสิว่าพวกเขาจะกล่าวว่าอย่างไรบ้าง!”
“อืม!”
หลินมู่อวี่พลันขี่ม้านำกองทัพเข้าเมืองห้าหุบเขา ซึ่งหลินมู่อวี่จะกลายเป็นเจ้าเมืองชั่วคราว
…
ขณะเดียวกันภายในเมืองห้าหุบเขาก็ตกอยู่ในความโกลาหล เหล่าโจรร้ายออกอาละวาดและปล้นสะดม ชาวบ้านจำนวนมากวางแผนพาครอบครัวหนีออกทางประตูทิศใต้ และดูเหมือนว่าข่าวเรื่องการกวาดล้างของซูฉินจะทำให้ทุกคนในหมู่บ้านหวาดผวาสุดขีด
“ปิดกั้นทุกประตูในเมืองซะ”
หลินมู่อวี่หันไปคุยกับรองผู้บัญชาการด้านข้าง “จัดกองทหารค่ายเขาเหิ