บนภูเขาหลงหยาน เปลวไฟแห่งสงครามลุกโชติช่วง รอบภูเขาถูกล้อมรอบด้วยน้ำและธงมากมาย
ทหารรับจ้างมังกรอัคนีและทหารรับจ้างแดนปีศาจเป็นสองกลุ่มทหารรับจ้างพเนจรขนาดหใญ่ในมณฑลหลิงเป่ย และยังเป็นที่รู้กันว่าเป็นสองกลุ่มหลักที่ไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ กล่าวอีกนัยหนึ่งว่ากฎเดียวที่มีคือผู้ที่อ่อนแอและผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้น เหล่าทหารรับจ้างทรงพเนจรค่อนข้างมีอำนาจ จึงทำให้กรมท้องถิ่นแห่งจักรวรรดิฉินทำได้เพียงปล่อยให้พวกเขาต่อสู้และผนวกเข้าด้วยกัน ตราบใดที่ทหารรับจ้างเหล่านี้ไม่โจมตีกรมหลวง เช่นนั้นพวกเขาก็มิได้สร้างปัญหาให้มากมายนัก
…
ภายในกระโจมหลักของทหารรับจ้างมังกรอัคนี ผู้นำสวมชุดสีแดงเพลิงโอบหญิงงามในอ้อมแขน ขณะที่ใช้ดาบจิ้มชิ้นเนื้อขึ้นมาป้อนสาวใช้ แม้ว่านางจะยิ้ม ทว่าก็เนื้อตัวสั่นเทา หากไม่ระวังให้ดี…ดาบเล่มนี้อาจแทงทะลุหัวได้ ซึ่งเรื่องพรรนี้…กลายเป็นเรื่องปกติ
“ฮ่าๆ ดีมาก…” ไป๋หลี่ซิ่งเอื้อมไปจับมือสาวใช้ที่หน้าอกและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เราได้ล้อมภูเขาหลงหยานและตัดแหล่งน้ำของพวกมันออก เฮอะ! ดูสิว่าหลัวอวี่และเฝิงสี่จะทนได้นานแค่ไหน?”
ด้านตรงข้ามโต๊ะมีผู้บัญชาการสวมชุดคลุมหนังกำลังโอบหญิงงาม เขาคือหลี่ซื่อฮัวผู้นำกลุ่มทหารรับจ้างแดนปีศาจ บนใบหน้ามีรอยแผลเป็นหลายสิบรอย ฝ่ามือของเขาลูบไล้ไปบนท่อนขาของหญิงสาว ทว่ามุมปากยกอย่างเย้ยหยัน “ผู้ก่อตั้งกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดคือหนึ่งในสี่วีรบุรุษแห่งเมือง
