รายินดีจะปลดอาวุธทั้งหมด ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย”
‘เคร้ง เคร้ง เคร้ง’ เสียงอาวุธหล่นกระทบพื้น ทหารรับจ้างทั้งหนึ่งหมื่นหกพันนายค่อยๆ ทิ้งอาวุธของตน ก่อนจะลงไปคุกเข่ากับพื้นอย่างเกรงกลัว!
…
หลินมู่อวี่ควบม้าออกจากกองทหารพร้อมนายกองสามนาย “เฮอะ! ช่างเป็นคนที่น่ารังเกียจเสียจริง ด้วยกองกำลังเช่นนี้กล้าท้าทายผู้ปกครองภูเขาหลงหยานเหรอ ช่างน่าขัน…”
นายกองทหารม้าผู้หนึ่งเผยยิ้ม “ท่านแม่ทัพ พวกมันคงต้องหวาดผวากับชื่อทหารค่ายเขาเหินเป็นแน่!”
นายกองอีกคนที่กำลังเช็ดเลือดออกจากดาบก็พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ไม่จำเป็นหรอก พวกมันคงหวาดกลัวเนื่องจากทหารกว่าร้อยถูกฆ่าในพริบตาก่อนหน้า…อีกทั้งพวกเราสูญเสียทหารไม่ถึงสิบนายในการปะทะเมื่อครู่”
หลินมู่อวี่ขี่ม้าตรงไปหาหลี่ซื่อฮัวและไป๋หลี่ซิ่ง “พวกเจ้าทั้งสองเป็นผู้นำกลุ่มทหารรับจ้างมังกรอัคนีและกลุ่มทหารรับจ้างแดนปีศาจใช่หรือไม่?”
“ขอรับ!”
ไป๋หลี่คุกเข่าและก้มหัวลง “ข้าน้อยไป๋หลี่ซิ่งผู้นำกลุ่มทหารรับจ้างมังกรอัคนียินดีจะยกเหล่าพี่น้องเก้าพันนายให้…ข้าขอร้องให้ท่านหลินมู่อวี่ได้โปรดยอมรับพวกเรา ข้าได้ยินมาว่ากลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดได้แต่งตั้งตำแหน่งต่างๆ เช่นผู้บัญชาการ รองผู้บัญชาการ หัวหน้าหน่วยมังกร หัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ และอีกมากมาย ข้าน้อยต้องการเพียงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยมังกรเท่านั้น…”
หลินมู่อวี่จ้องมองด้วยสายตาเฉียบคม “ทว่ากลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดต้
