ที่อยู่ในเหตุการณ์บนเขาขวานไฟ ผู้ที่รบกับหลงเซียนหลินและยังรอดชีวิตมาได้ ช่างเป็นคนที่น่ากลัวนัก!”
ซูฉินเงยหน้าและยิ้ม “ท่านพ่อ อาอวี่เป็นบุตรชายที่ซื่อสัตย์ของจักรพรรดิ ทั้งยังเป็นพี่ชายที่เสี่ยวอินไว้ใจ มิใช่ว่าเขาเป้นผู้พัทักษ์อย่างที่คนเขาร่ำลือกันหรือ?”
ซูมู่หยุนหัวเราะ “เจ้าอาจพูดถูก อาฉินเจ้าจงคอยจับตาดูชายผู้นี้ไว้ในกาลข้างหน้า…เมื่อใดก็ตามที่ใจเขาคิดกบฏ หลินมู่อวี่ผู้นี้จะเป็นภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักร จงจำเอาไว้ว่าหากแม้แต่เสี้ยววินาทีที่เขาคิดทรยศจงรีบสังหารอย่าได้ปรานี!”
“ข้าจะจำไว้ขอรับ!”
“พูดถึงภารกิจ วันรุ่งขึ้นจงเตรียมกองกำลังให้พร้อม เราต้องไปถึงเมืองห้าหุบเขาภายในสามวัน ข้าหวังว่าครานี้เราจะจับเจ้าหูเถี่ยหนิงมาลงโทษได้สำเร็จโดยไม่ต้องนองเลือด มิเช่นนั้นประชาชนของทั้งสองมณฑลคงได้พบกับหายนะเป็นแน่” ซูมู่หยุนกล่าวแก่ซูฉิน
“รับทราบขอรับ” ซูฉินตอบ
…
เช้าต่อมา หลินมู่อวี่ตื่นขึ้นพร้อมกับบาดแผลที่ฟื้นฟูเกือบสมบูรณ์ แขนซ้ายกลับมาขยับได้ตามเดิม หลังจากการต่อสู้ที่ต้าวเจียงพลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ทหารเขี้ยวกระบี่สามพันนายเตรียมทัพรออยู่นอกเมือง ฉินอินกล่าวแก่หลินมู่อวี่ให้ระวังต่อและรอบคอบอยู่เสมอ หลินมู่อวี่รับรู้ถึงความเป็นกังวลจึงปลอบโยนฉินอินให้คลายทุกข์
เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วหลินมู่อวี่จึงออกคำสั่งทหารสามพันนายให้ออกเดินทางทันที
…………………
