ลื่นสีขาวขุ่นกระแทกทุกสิ่งอย่างรอบตัว
“อ๊า…”
ฉินอินกรีดร้องก่อนจะเรียกโซ่เทวะป้องกันคลื่นพลังของหลินมู่อวี่ สิ่งที่ฉินอินคาดไม่ถึงคือพลังของหลินมู่อวี่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมมากและยากเกินต้านทาน ขณะที่หางของหมาป่าวาโยสีทองตกลงด้วยความหวาดกลัวและยืนหลบอยู่ด้านข้าง
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด ในที่สุดแขนซ้ายของหลินมู่อวี่ก็เกิดใหม่อย่างสมบูรณ์ มีแสงสีทองส่องประกายจางๆ พร้อมไอน้ำพวยพุ่ง โชคดีที่หลินมู่อวี่พบว่าความอาฆาตของเขาหลอมรวมกับแขนข้างซ้ายเพียงเล็กน้อย ทว่าแท้จริงแล้วแขนนี้ต้องการพลังมากกว่านั้น! และดูเหมือนมันจะต้องการพลังความอาฆาตมาเติมเต็มอีกด้วย!
“อึก…” หลินมู่อวี่รู้สึกไม่ดีขณะที่แขนซ้ายชาไปทั้งแขน
ทันใดนั้นลู่ลู่ในทะเลจิตก็พูดขึ้น “พี่ชาย ราชาปีศาจเจ็ดประทีปบอกว่าให้พี่ชายหลอมลูกประคำสีดำที่ได้มา มันสามารถชดเชยพลังที่แขนซ้ายต้องการเจ้าค่ะ”
“อืม”
หลินมู่อวี่รีบดึงลูกประคำออกมา ขณะที่ติ่งหลอมอาวุธปรากฏขึ้นกลางอากาศพร้อมไฟหลอมชั้นที่หกหลอมลูกประคำอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นพลังแห่งความมืดก็ไหลท่วมท้นในติ่งหลอม
“ไม่ดีแน่ พลังแห่งความมืดคงเข้ากับร่างกายข้าไม่ได้…” หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว
“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”
ลู่ลู่กะพริบตาและพูดว่า “พลังแห่งความมืดและพลังแห่งแสงสว่างที่มนุษย์ครอบครองมีต้นกำเนิดเดียวกัน เพลิงสวรรค์สามารถหลอมมันให้เป็นพลังแห่งแสงที่พี่ชายดูดซับได้เจ้าค่ะ”
“เช่นนี้เอง”
หลัง
