จากหลอมครึ่งชั่วโมง พลังแห่งความมืดก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาว และหลั่งไหลดั่งสายธารเข้าสู่แขนซ้ายของหลินมู่อวี่
หลินมู่อวี่เงยหน้าขึ้นและถอนหายใจ ในที่สุดแขนซ้ายของเขาก็เกิดใหม่อย่างแท้จริง!
เมื่อลูกประคำถูกหลอมและดูดซับทั้งหมดแล้ว แสงเรืองรองรอบแขนก็สลายหายไปซึ่งรูปร่างไม่แตกต่างจากแขนเดิม ทว่ามีเพียงหลินมู่อวี่ที่รู้ว่าพลังที่แขนซ้ายนี้ทำให้เขาตกตะลึง!
เมื่อเสร็จสิ้นกระบวนการหลอม เสื้อผ้าท่อนบนของเขาก็ถูกฉีกขาด หลินมู่อวี่ไม่มีทางเลือกจึงหยิบชุดเกราะวิหารจากถุงสรรพสิ่งขึ้นมาสวม มิเช่นนั้นคงไม่เหมาะที่จะเปลือยกายต่อหน้าองค์หญิง ขณะนี้พวกเขาอยู่ท่ามกลางหุบเขาจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังตัวตน อีกทั้งหลินมู่อวี่ไม่เกรงกลัวที่จะถูกคนจากสำนักอัศวินพบตัว หากทหารเหล่านั้นเข้ามาในป่าล่ามังกร คงถูกสัตว์วิญญาณฆ่าตายอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นแขนซ้ายของหลินมู่อวี่กลับมาเป็นเหมือนเดิม ฉินอินก็กล่าวอย่างยินดี “พี่อาวี่ แขนนั้น…มันไม่เป็นอะไรแล้วใช่หรือไม่?”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้ารับ “แท่งโลหะมีพลังที่แข็งแกร่งมาก เมื่อข้าหลอมมัน พลังแห่งชีวิตก็หลั่งไหลเข้ามาในตัวก่อเกิดแขนนี้ขึ้น…”
“มหัศจรรย์มาก…”
บนใบหน้าฉินอินยังมีคราบน้ำตา ทว่าตอนนี้นางเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ฉินอินสัมผัสแผ่วเบาบนแขนซ้ายของหลินมู่อวี่ ผิวหนัง รูขุมขน และเส้นเลือดไม่แตกต่างจากคนทั่วไป แต่แข็งแกร่งกว่ามาก!
“แขนนี้แข็งแกร่งกว่าเดิมใช่หรื
