่ตัวสั่นเทา ความเจ็บปวดแผ่ซ่านอย่างรุนแรงจนแทบสิ้นสติ เขาหยิบยาสมานแผลออกมาด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะพูดว่า “เสี่ยวอิน ช่วยข้าทายาที…”
น้ำตาฉินอินเอ่อล้นจนภาพเบื้องหน้าพร่ามัว นางรับขวดยามาด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย
ขณะเดียวกันเสียงราชาปีศาจเจ็ดประทีปดังขึ้นจากส่วนลึกของทะเลจิต “ไอ้ไก่อ่อนหลิน ไอ้ไก่อ่อนหลิน ไอ้ไก่อ่อนหลิน!”
หลินมู่อวี่พลันเลิกคิ้วและตอบในทะเลจิต “ไอ้ปีศาจ เจ้าว่าใครเป็นไก่อ่อน?!”
“เจ้าอย่างไรล่ะ! ไอ้ไก่อ่อนหลิน! เจ้าสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กที่ก้นแม่น้ำทำให้เจ้าเสียแขนและหนีหัวซุกหัวซุน คิดว่าตัวเองเป็นตุ๊กแกหรืออย่างไร? ฮ่าๆๆ ไอ้ไก่อ่อนหลิน ไอ้ไก่อ่อนหลิน!”
“ไอ้ราชาปีศาจบัดซบ!” หลินมู่อวี่เริ่มสบถด่า
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปไม่เคยรู้สึกมีความสุขเช่นนี้มาก่อนขณะที่หัวเราะลั่น “ไอ้ไก่อ่อนหลินช่างน่าสงสาร เพื่อปกป้ององค์หญิงจึงต้องตกอยู่ในสภาพน่าอนาถเยี่ยงนี้ คิดว่าองค์หญิงจะยอมแต่งงานกับเจ้าหรือ? เจ้าถูกนางใช้งานแล้วล่ะ ไอ้ไก่อ่อนหลิน ฮ่าๆๆ…”
“หากยังพูดคำว่าไอ้ไก่อ่อนหลินอีกแม้แต่คำเดียว ข้าจะตายไปพร้อมกับเจ้าเดี๋ยวนี้!” หลินมู่อวี่พูดพร้อมจิตสังหาร
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปรู้ดีว่าเจ้าเด็กนี่บ้าเพียงใด จึงหยุดยั่วโมโห ก่อนจะพูดว่า “น้องไก่อ่อน…จักรพรรดิองค์นี้ต้องการถามเจ้าว่า เจ้ายังต้องการเป็นคนสมประกอบ…ต้องการแขนซ้ายเจ้าหรือไม่?”
“ข้าไม่สมประกอบอย่างไร!”
“ตอนนี้เจ้าเป็นผู้ชายไ
