ทางเดียวก็คือตาย ทว่าหากเราไปหาสิ่งที่ทรงพลัง มันคงช่วยให้เรารอดชีวิตได้ไม่มากก็น้อย”
“ท่านพี่คิดจะใช้พลังของมังกรเกราะน้ำแข็งที่ก้นแม่น้ำช่วยหรือเจ้าคะ?” ฉินอินตกตะลึง
“แล้วเจ้ามีทางอื่นรึ? รีบไปกันเถิด!”
“ทราบแล้วเจ้าค่ะ…”
แม้ฉินอินจะไม่ยินดีนักที่ต้องกลับไปเจอกับมังกรเกราะน้ำแข็ง ทว่าหากเลือกได้ก็ไม่อยากตายด้วยน้ำมือของชายผู้นั้น นักฆ่าปริศนานั่นน่ากลัวกว่ามังกรร้ายเสียอีก!
เนื่องจากไม่มีม้าอยู่แล้ว ทั้งคู่จึงทำได้เพียงวิ่งไปตามถนนเท่านั้น โชคดีที่หลินมู่อวี่ไม่ได้รับบาดเจ็บที่ขา และการเคลื่อนไหวรวดเร็วก็ไม่ได้ส่งผงต่อบาดแผลที่มีอยู่มาก
แขนที่หักทั้งสองข้างแม้จะได้รับการรักษาแล้ว ทว่าก็ยังอ่อนแอและต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะจะฟื้นตัวสมบูรณ์ ซึ่งหากฝืนใช้งานมากก็อาจกลับไปหักจนกลายเป็นปัญหาได้อีก แต่ด้วยการถูกไล่ล่าครั้งนี้…หากไม่ใช้แขนช่วยคงต้องตายสถานเดียว
…
แม่น้ำใสสะท้อนแสงจันทราน่ามอง จะมีใครหารู้ไม่ว่าข้างใต้สายธารเย็นนั้นเต็มไปด้วยมังกรเกราะน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่
จากการตรวจจับของทักษะชีพจรวิญญาณ พบว่าชายผู้นั้นใกล้เข้ามาทุกขณะ
หลินมู่อวี่ชักกระบี่วิญญาณมังกรออกอย่างเบามือ ก่อนจะใช้มันกรีดผิวหนังและหยดเลือดลงไปในแม่น้ำ ไม่นานนักเหล่ามังกรเกราะน้ำแข็งที่ได้กลิ่นคาวเลือดก็มาชุมนุมกัน หลินมู่อวี่ได้เพียงภาวนาให้พวกมันสามารถช่วยสกัดศัตรูได้สักนิดก็ยังดี
“เสี่ยวอิน เจ้าไปซ่อน
