งฝ่ายตรงข้ามกลางอากาศ เขาใช้แรงม้วนตัวช่วยเพิ่มแรงขาเตะเข้าที่แขนของนักฆ่าจนอีกฝ่ายไถลไปหลายเมตร ต้องหาโอกาสแย่งชิงไม้บรรทัดกลับมาให้ได้!
เพราะแขนซ้ายที่ถูกขยี้แหลก ทำให้หลินมู่อวี่แทบไม่มีแรงเหลือจะสู้ต่อ ความเจ็บปวดทวีคูณจนแทบล้มทั้งยืน ทว่าเขาไม่มีเวลามาอ่อนแอ…หากยอมแพ้ก็เท่ากับตาย
ฉะนั้นเพื่อความอยู่รอดต้องฮึดสู้เท่านั้น!
…
“ฝีมือเจ้านั้นยอดเยี่ยมข้าขอชมเชย แต่อย่างที่บอก…อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องตายที่นี่!”
นักฆ่าเดินเข้าหาหลินมู่อวี่ทีละก้าวพลันคำรามลั่น ดาบยาวลอยควงกลางอากาศด้วยความเร็วกระทั่งพุ่งเสียบทะลุไหล่หลินมุ่อวี่อย่างไม่ทันตั้งตัว “ฉึก!” เลือดสดสาดกระเซ็น ยังไม่ทันจะได้ขยับร่างนักฆ่าผู้เหี้ยมโหดก็เข้าประชิดตัวและกดดาบซ้ำเข้าไป ร่างของหลินมู่อวี่สั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวดอย่างมหาศาล มือหนาของศัตรูเอื้อมไปด้านหลังของตน
ต้องไม่ให้มันได้ไม้บรรทัดไป!
หลินมู่อวี่กลั้นความทรมานจากบาดแผล ใช้มือขวาจับกระบี่วิญญาณมังกรตวัดใส่นักฆ่าด้วยพลังสีแดงเลือด…สี่ประทีปเทพมารโศกา!
บรรยากาศโดยรอบบิดเบี้ยวทันใด วิญญาณและดวงดาราปรากฏขึ้น พลังอันมหาศาลของสี่ประทีปถูกซัดเข้าหน้าท้องของนักฆ่าขณะที่กำลังหยิบแท่งโลหะ!
“เปรี้ยง!”
พลังแห่งความมืดที่ห่อหุ้มร่างของนักฆ่าแตกสลายโดยพลัน ในที่สุดการโจมตีก็ได้ผล! ศัตรูถูกซัดกระเด็นจนกระอักเลือดโดยที่ยังไม่ได้ไม้บรรทัดไป
“ไอ้สัตว์เดรัจฉาน กล้าทำให้ข้าเจ็บอย่า
