มิเช่นนั้นข้าเกรงว่าจะไม่สามารถปกป้องเราทั้งสองได้”
“เราทำเช่นนั้นได้จริงหรือ?”
ดวงตาคู่งามของฉินอินเบิกกว้างอย่างคาดหวัง
“อื้ม พวกเราสามารถไปทานอาหารกลางวันที่โรงเตี๊ยมด้านหน้านี้ จากนั้นมุ่งหน้าไปป่าล่ามังกร ตราบใดที่ไม่อ้อมไกลเกินไป ก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อกำหนดการของเรา”
“อืม ตกลง!”
…
ในตอนเที่ยง พวกเขาเดินทางไปโรงเตี๊ยมเพื่อซื้ออาหารแห้งสำหรับครึ่งเดือนพร้อมอาหารจำพวกซาลาเปาและน้ำ อีกทั้งยังซื้อกระทะ ทัพพี และกระโจมเรียบง่าย หลินมู่อวี่โยนของที่ซื้อเข้าถุงสรรพสิ่ง กระทะเหล็กถูกเก็บในถุงปะปนกับเพชรสีขาวดูประหลาดตา ทว่าหลินมู่อวี่ไม่สนใจเนื่องจากมันไม่สำคัญ!
จากนั้นทั้งคู่เดินอ้อมเข้าป่าล่ามังกรในยามบ่าย ฉินอินชักกระบี่จื่อยินออกมา ขณะที่หลินมู่อวี่เดินตามหลังพร้อมอ่านคัมภีร์ทักษะเชื่อมจิต
บทแรกของคัมภีร์ทักษะเชื่อมจิตกล่าวถึงภาษาสัตว์อสูร มันขึ้นอยู่กับความเข้าใจในภาษาของสัตว์ร้ายเป็นหลัก ซึ่งทำให้เชื่อมต่อกับมันได้ง่ายขึ้น
สัตว์วิญญาณถือกำเนิดขึ้นในผืนแผ่นดิน ซึ่งมีความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาและไม่เคยสาบสูญ บทแรกของคัมภีร์มุ่งเน้นไปที่ความเร็วและน้ำเสียงในภาษาสัตว์อสูร ซึ่งเป็นขั้นตอนแรกในการสื่อสารกับสัตว์ป่า
มันง่ายมาก หลินมู่อวี่ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงในการซึมซับเข้าสมอง
บทที่สองของคัมภีร์กล่าวถึงการเชื่อมต่อวิญญาณบทนี้เป็นหัวใจหลักของทักษะ โดยการส่งฌานสัมผัสเข้าสู่ตัวสัตว์ร้ายเ
