ท้องฟ้ายามราตรีพร่างพราวด้วยดวงดาราน้อยใหญ่
ท่ามกลางลมหนาวที่พัดผ่าน กองไฟที่ลุกไหม้โบกสะบัดวูบวาบตามแรงลม กระโจมอย่างง่ายถูกตั้งขึ้นข้างหน้าผาหินแม้จะมีหญ้าบนพื้นเพียงเล็กน้อย ทว่าโชคดีที่หลินมู่อวี่นำเตียงใส่ถุงสรรพสิ่งมาด้วย ถุงวิเศษนี้ช่างมีประโยชน์อย่างมหาศาลหากไม่มีมันเขาคงไม่รู้จะพกของมากมายติดตัวได้อย่างไร
ทว่าเพียงแค่ชุดนอนกับกระโจมเก่าๆ คงไม่พอต้านความเย็นยะเยือกนี้ได้ รูรั่วข้างกระโจมนั้นทำหน้าที่รับลมหนาวเข้ามาด้านในได้เป็นอย่างดี
ฉินอินถอดรองเท้าก่อนขึ้นนั่งบนเตียงพลางมองก่อนไปด้านนอก “ท่านพี่ ด้านนอกเริ่มเย็นแล้วเข้ามาเถิดเจ้าค่ะ เรากองไฟช่วยไล่สัตว์วิญญาณอยู่แล้ว”
“อืม”
หลินมู่อวี่เติมฟืนหนาสองสามท่อนเข้าไปในกองไฟก่อนจะเปิดกระโจมเข้าไปพร้อมลมหนาว หลินมู่อวี่ขมวดคิ้วคอยมองด้านนอกอย่างไม่วางใจ
ฉินอินพยายามกลั้นเสียงหัวเราะพลางกล่าว “ท่านพี่กังวลสิ่งใดอยู่เจ้าคะ?”
“ป่าล่ามังกรหาใช่ที่ธรรมดาไม่…” หลินมู่อวี่ยิ้มกับตัวเอง “ครั้งล่าสุดที่เว่ยโฉว เซี่ยโหวซาง และข้านำกองกำลังเข้าไปลาดตระเวนในป่าลึก พวกข้าเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะสัตว์วิญญาณด้านในไล่ล่าเอา จนถึงตอนนี้ความกลัวนั้นยังคงแฝงอยู่ในใจไม่หาย ดังนั้นเราถึงต้องคอยระวังยามค่ำคืนในป่าแห่งนี้ให้มากเพราะสัตว์อสูรบางตัวนั้นฉลาดจนน่าตกใจเชียวล่ะ”
ฉินอินยิ้ม “หากเป็นดังที่ท่านกล่าว นั่นคือส่วนลึกของป่าล่ามังกร ทว่าตอนนี้เราอย
