ส่งเสียงครวญครางอย่างน่าเวทนา หลินมู่อวี่พลันยกระดับฌานสัมผัส ทันใดนั้นพลังเชื่องก็แปรเปลี่ยนเป็นคลื่นสีขาวชะล้างจิตวิญญาณของเสือดาวหิมะครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่นานสัตว์ร้ายก็สั่นสะท้านขณะที่ร้องขอความเมตตา
“หยุดเถิด ข้ายอมแล้ว…”
จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในจิตของหลินมู่อวี่ เขาพลันลืมตาขึ้นก็พบว่าเสือดาวหิมะหมอบอยู่ด้านหน้าราวกับลูกหมาตัวน้อย มันยอมจำนนอย่างแท้จริง!
หลินมู่อวี่วางมือลงบนหัวของเสือดาวแผ่วเบา กระแสน้ำอุ่นสีขาวไหลผ่านเข้าไปในจิตสัตว์ร้าย ก่อนที่วิญญาณหลินมู่อวี่จะเอาชนะมัน ซึ่งเป็นการพิชิตอย่างแท้จริง อีกทั้งยังทำให้สัตว์ร้ายไม่สามารถขัดขืนอีกด้วย!
เสือดาวหิมะส่งเสียงร้องขณะที่คลานเข้ามาอย่างเชื่อฟังและแกว่งหางไปมา
ฉินอินลงจากหลังม้าและเดินมาลูบหัวเสือดาวหิมะด้วยรอยยิ้ม “พี่อาอวี่ จู่ๆ มันก็ดูน่ารักขึ้นมา…”
“นั่นมัน…”
หลินมู่อวี่เผยยิ้มอย่างพอใจ ทว่าทันใดนั้น! เสือดาวหิมะก็คำรามลั่น พร้อมตะปปกรงเล็บอย่างดุร้าย แม้กระทั่งดวงตาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ มันกลิ้งลงพื้นอย่างทุรนทุรายราวกับจะขาดใจตาย
“เกิดอะไรขึ้น?” หลินมุ่อวี่ตื่นตระหนก
ฉินอินรีบเปิดอ่านบทพิชิตในคัมภีร์ก่อนจะพูดว่า “พี่อาอวี่รีบหยุดฌานสัมผัสเร็ว! จิตวิญญาณของเสือดาวหิมะตัวนี้อ่อนแอเกินกว่าจะทนจิตวิญญาณของเจ้าได้ มันกำลังจะตาย!”
“ฮะ?”
หลินมู่อวี่ไม่ต้องการให้เสือดาวหิมะตายเช่นนี้ เขาจึงรีบถอนฌานสัมผัสทั้งหมดกลับค