ิ เจ้าได้รับอนุญาตให้ชอบข้าได้มากกว่าเล็กน้อย มิเช่นนั้นข้าจะให้เสด็จพ่อตัดเบี้ยเลี้ยงของเจ้า!”
“ไม่เป็นไร ข้ามีเงิน…”
“ฮึ่ม! ข้าจะโกรธจนวันตายเลย…”
ผู้หญิงมักขี้อิจฉา ส่วนผู้ชาย…ควรเป็นสิ่งมีชีวิตที่ควบคุมได้ง่ายที่สุด ทว่าความใจแคบนั้นเลวร้ายกว่าผู้หญิงมาก!
ทั้งสามขี่ม้าบนถนนอวิ้นจงอย่างเชื่องช้า หลินมู่อวี่ถือร่มและที่หลับตาโคจรหลอมกระดูกมังกรพร้อมฝึกฝนพลังยุทธ์ ขณะเดียวกันก็ปลดปล่อยทักษะชีพจรวิญญาณตรวจสอบพื้นที่โดยรอบ ทว่าไม่พบรัศมีที่แข็งแกร่งแต่อย่างใด ซึ่งนั่นหมายความว่าไม่มีผู้ใดติดตามพวกเขามา ตู้ยี่หมิงด้านข้างพยายามประจบฉินอิน ส่วนมังกรนภาติดตามพวกเขาอยู่ด้านหลังห่างไปไม่ไกลในผืนป่า
“อาจารย์ตู้ ท่านกล่าวจะสอนทักษะสยบสัตว์ร้ายแก่เสี่ยวอินมิใช่หรือ?” จู่ๆ หลินมู่อวี่ก็ถามขึ้น
ตู้ยี่หมิงพลันนึกขึ้นได้ “โอ้ ข้าเกือบลืมไปเลย…เอาล่ะ ข้าจะเริ่มสอนคาถาใช้ทักษะสยบสัตว์ร้ายให้แก่แม่นางเสี่ยวอิน กล่าวตามข้า…วิญญาณสัตว์อสูรนับหมื่นล้วนมีอาจารย์ สวรรค์สรรค์สร้างการใช้งานอย่างไม่มีสิ้นสุด…”
หลินมู่อวี่หลับตาและไม่ได้เรียนรู้ กระนั้นฉินอินคงสอนเขาเมื่อนางเรียนรู้ทักษะแล้ว
ไม่นานหลังจากนั้นตู้ยี่หมิงก็เริ่มสอนฉินอินถึงวิธีเชื่อมต่อจิตวิญญาณ ทว่า…ฉินอินทำไม่สำเร็จ หลังจากลองอยู่หลายครั้งก็ไม่สามารถเชื่อมจิตกับม้าของนางได้เลย ตู้ยี่หมิงพลันตีไปที่หัวม้าของเขาและพูดว่า “เจ้าม้า ส่งเสียงร้อง
