พลางจับมือหลินมู่อวี่ “เจ้าอ่านมันกลับหลังหรือ?”
หลินมู่อวี่มองฉินอินอย่างไม่เข้าใจก่อนจะบ่นพึมพำ “คนปกติที่ไหนเขาจะเขียนให้อ่านกลับหลังกัน…เจ้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนข้านั่นแหละ”
ฉินอินกลั้นหัวเราะก่อนเปลี่ยนเรื่อง “คืนนี้เราจะนอนที่ไหนกันเจ้าคะท่านพี่?”
“ภัตตาคารเนื้อกระทะเหล็กดีหรือไม่? กินให้อิ่มท้องก่อนแล้วค่อยหาที่พัก”
“ไม่…” ฉินอินมองหน้าหลินมู่อวี่ก่อนจะหัวเราะเบาๆ “ท่านคิดว่าด้วยสภาพชุดกับอาชีพของเราตอนนี้เหมาะจะกินเนื้อหรือเจ้าคะ?”
“เจ้าพูดถูก…”
หลินมู่อวี่ชี้ไปด้านหน้า “เช่นนั้นลองไปโรงเตี๊ยมเล็กๆ หลังนั้นกันดีหรือไม่?”
“เจ้าค่ะ” ฉินอินพยักหน้ายิ้ม
…
ภายในโรงเตี๊ยมเล็กเต็มไปด้วยผู้คน กิจการคงรุ่งเรืองอย่างมาก ด้านหน้าประตูมีหัวของมังกรนภาแขวนอยู่ดูน่าขนลุก ใต้หัวมังกรมีป้ายเขียนชื่อโรงเตี๊ยมเอาไว้ “โรงเตี๊ยมมังกรนภา” ไม่นานก็มีพนักงานบริการเดินยิ้มแย้มเข้ามาทักทายทั้งคู่ “พวกท่านทั้งสองต้องการทานอาหารหรือจองห้องพักดีขอรับ?”
“เราต้องการทั้งอาหารและที่พัก” หลินมู่อวี่ถามต่อ “หนึ่งคืนราคาเท่าไร?”
พนักงานบริการเข้ามารับบังเหียนม้าของทั้งคู่ไว้ก่อนจะกล่าว “พวกท่านเป็นคู่รักกันใช่หรือไม่? ห้องคู่รักชั้นหนึ่งราคาเพียงสิบเหรียญเงินเท่านั้นขอรับ”
หลินมู่อวี่อยากตอบตามตรงทว่ากลัวฉินอินจะรับไม่ได้ ทว่าฉินอินกลับเลิกเสื้อคลุมขึ้นจนรอยเผยกระบนใบหน้าพลางกล่าว “แล้วห้องชั้นสองราคาเท่าไรหร
