เพราะการตายของกวนหลงเซิงทำให้ทหารเหรียญทองและทหารเหรียญเงินไม่มีใจจะสู้ต่อ ต่างพากันคุกเข่าร่ำร้องด้วยสีหน้าซีดเผือด “ท่านราชทูตใหญ่…ท่านตายอย่างน่าเศร้ายิ่งนัก!”
“พวกเจ้าจะร้องไห้ทำไมกัน?!”
เซี่ยโหวซางคลานออกมาพร้อมกับชูหอกขึ้น “วางอาวุธเสียแล้วข้าจะไว้ชีวิต หรือไม่ก็ตายตามหัวหน้าพวกเจ้าไป!”
“เรายอมแพ้แล้ว…”
สมาชิกสำนักอัศวินวางอาวุธลงด้วยไม่อยากถูกสังหาร
“เราจะทำอย่างไรต่อไปขอรับท่าน?” ฉีหยิงคำนับพลางเอ่ยถาม “ข้าคิดว่าในเมื่อเรายึดภูเขาได้อีกทั้งพวกมันก็ยอมแพ้แล้ว เท่านี้ภารกิจก็เสร็จสิ้นแล้วใช่หรือไม่ขอรับ? เช่นนั้นเราน่าจะรีบลงเขาไปแต่โดยเร็ว?”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “แม่ทัพฉีหยิงนำทหารม้าทะลวงนภาลงเขาไปรอข้าก่อนได้เลย”
“ขอรับ!”
ฉีหยิงขึ้นควบม้าและจากไป
เว่ยโฉวถาม “แล้วเราทำอย่างไรต่อขอรับ?”
“เรียกรวมกำลังพลที่เหลือแล้วตามข้ามา”
“ขอรับ!”
เสียงขุดดังอย่างต่อเนื่องจากทางเหมืองภูเขาขวานไฟ เมื่อทหารรับจ้างมังกรผงาดกว่าพันคนพร้อมอาวุธครบมือปรากฏกายขึ้น ทหารชำนาญการที่อยู่บริเวณนั้นต่างตกตะลึงและยอมแพ้โดยทันใด คนเหล่านี้เข้าร่วมสำนักอัศวินเพียงเพื่อต้องการชีวิตที่ดีขึ้นเท่านั้น ด้วยเหตุนี้นอกจากคนที่ไร้จริยธรรมแล้วสามารถเปลี่ยนมาเข้าร่วมกับกลุ่มมังกรผงาดได้
หลินมู่อวี่ที่สวมชุดศึกเทวะกระชับกระบี่แล้วเดินนำเว่ยโฉว เซี่ยโหวซางและคนอื่นๆ เข้าไปในเหมือง ต้านู๋เมื่อเห็นหลินมู่อวี่ก็เบิกตาโพล
