“เพชรสีขาวใช้ทำสิ่งใดหรือ?” หลินมู่อวี่เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ
ต้านู๋หรี่ตามอง “เจ้าไม่รู้รึ? เพชรสีขาวนั้นหายากยิ่งและมักถูกนำไปทำเป็นเครื่องประดับของหญิงขุนนาง กล่าวกันว่ามันสามารถเปล่งแสงออกมาได้ จึงมีพวกขุนนางหลายคนนำไปประดับห้องส่วนตัว อีกทั้งหญิงนางใดที่ได้ครอบครองชิ้นส่วนมันแม้จะเพียงชิ้นเดียวก็เป็นที่น่าริษยามากแล้ว”
เมื่อได้เห็นชิ้นส่วนเพชรขาวด้านล่างเหมืองแล้วหลินมู่อวี่ก็ขมวดคิ้ว มันมีค่ามหาศาลนักทว่าอีกไม่นานก็จะตกไปอยู่ในกำมือของหูเถี่ยหนิงแล้ว เขาคงไม่มีโอกาสได้ฉกฉวย
หลินมู่อวี่สูดหายใจลึก ใช้ฌานสัมผัสเข้าตรวจสอบเพชรสีขาวทว่ากลับมีพลังวิญญาณด้านในคอยสกัดกั้นเขาอยู่ พระเจ้า…เป็นไปได้หรือไม่ที่เพชรสีขาวจะมีพลัง!?
หลินมู่อวี่พยายามวิเคราะห์เพชรขาวด้วยฌานสัมผัสก่อนจะพบว่ามันมีคุณสมบัติคล้ายโลหะมากกว่าเพชร ทั้งยังเป็นโลหะที่ไม่มีลักษณะชัดเจนหรืออย่างน้อยก็ไม่ปรากฏในตารางธาตุ คริสทัลนี้สร้างมาจากโมเลกุลเล็กๆ เรียงตัวคล้ายรูปแบบของเพชรจึงไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจะแข็งเพียงใด
“กล่าวกันว่ามันมีประโยชน์อีกอย่างหนึ่ง!” ทันใดนั้นชายแก่อายุราวหกสิบก็โพล่งขึ้นพลางลูบเคราตัวเอง
“ใช้ทำอะไรหรือ?” หลินมู่อวี่และต้านู๋ถามพร้อมกัน
ชาแก่ยิ้มก่อนจะกล่าว “ข้าเคยได้ยินคนเก่าแก่พูดไว้ว่าเพชรสีขาวนี้แข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้และมีพลังทำลายล้างที่รุนแรงเมื่อผสานกับปราณยุทธ์ ด้วยเหตุนี้ช่างโบ
