เรา”
ฉีหยิงกล่าว “สำนักอัศวินมีหูมีตาอยู่ทุกที่ เรามาเมืองหยินซานอย่างเปิดเผย พวกมันคงรู้การเคลื่อนไหวทั้งหมด เช่นนั้นเราคงต้องค่อยเป็นค่อยไป ข้าคิดว่า…ควรรอทหารราบหนึ่งหมื่นห้าพันนายจากท่านเฉินหยางแล้วเข้าจู่โจมพร้อมกันดีหรือไม่ขอรับ?”
“ไม่มีเวลามากพอ”
หลินมู่อวี่ส่ายหัว “มันคงจะสายเกินไปหากต้องรอทหารราบมาที่นี่ ส่งคนออกไปคืนนี้เพื่อสำรวจภูมิประเทศ และป้องกันมิให้ถูกซุ่มโจมตี เราจะบุกเข้าไปวันรุ่งขึ้น!”
“ขอรับ!”
หลังจากฉีหยิงและคนอื่นๆ ออกไป ดวงตาเว่ยโฉวพลันหรี่ลง “ท่านหลินมู่อวี่ เหตุใดจึงรีบโจมตี? นั่นไม่ใช่นิสัยของท่านเลย…”
หลินมู่อวี่ถอนหายใจ “หากชักช้าอาจเกิดปัญหา เนื่องจากสำนักอัศวินเป็นพันธมิตรกับเมืองห้าหุบเขา ดังนั้นจึงต้องรีบโจมตี มิเช่นนั้นเมื่อเมืองห้าหุบเขาเข้ามาสมทบ เราจะกำจัดสำนักอัศวินได้ยากขึ้น”
“ผู้ว่าการหูเถี่ยหนิงกล้าปกป้องสำนักอัศวินอย่างเปิดเผยหรือขอรับ?”
“ไม่ เขาจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เราปฏิบัติภารกิจได้อย่างราบรื่น”
“ขอรับ ข้าน้อยเข้าใจแล้ว…”
…
เช้าวันรุ่งขึ้นกองทหารหมื่นนายเคลื่อนทัพไปภูเขาขวานไฟ ภูเขาแห่งนี้อยู่ห่างเมืองหยินซานไม่ถึงสองร้อยไมล์ซึ่งใช้เวลาเดินทางครึ่งวันโดยม้า หลินมู่อวี่กวาดตามองกองทหารก็พบว่าทหารม้าหนักของกองทัพมีโล่ขนาดเล็กพร้อมหอกยาวและดาบซึ่งเหมาะสำหรับการโจมตีระยะใกล้ ส่วนทหารม้าของทหารรับจ้างมังกรผงาดเหมาะกับธนูยาวซึ่งมีความเหนือกว่
